از آغاز بحران سوریه به خصوص از سال 2011 میلادی تا کنون نشست های بسیار مختلف بین المللی و منطقه ای برای حل بحران سوریه تشکیل شده است نشست هایی که با امیدواری های بسیاری آغاز شده و یا منجر به شکست شده و یا در یک پروسه طولانی بدون دستاورد خاصی ادامه دارد. از ژنو تا سوچی، از ده ها مذاکره آستانه و نورالسطان تا نشست های تهران – آنکارا – مسکو. از دیدارهای چهارجانبه در استانبول و بروکسل تا نشست های اتحادیه عرب و در این اواخر نیز آغاز کمیته تدوین قانون اساسی در ژنو. وجه مشترک تمامی این ها که تا این لحظه به صورت مشهود می توان مشاهده کرد عدم دستیابی به راه حلی برای بحران سوریه و شکست در مذاکرات است. زمانی که به چرایی این مسئله دقت کنیم متوجه خواهیم شد که در تمامی مذاکراتی که برای حل بحران سوریه ایجاد شده است یک وجه مشترک وجود داشته و آن نادیده گرفتن نقش کردهای سوریه در تمامی روندهای سیاسی و نشست های مختلف برای حل بحران این کشور است. نشست هایی که با حضور قدرت های تراز اول جهان صورت می گیرد همگی دارای یک نقض مشترک بوده و آن عدم شمولیت بازیگران مهم درگیری در بحران سوریه است.

قبل از هر چیزی باید عنوان کرد، سیاست نادیده گرفتن کردها یک بار در ترکیه مورد استفاده قرار گرفته و عدم کارایی این سیاست در دهه 90 میلادی با هزینه های جبران ناپذیری اثبات شده است. سیاستی که هنوز هم در دستور کار قرار داشته و در حال پیگیری می باشد و به تبع آن هزینه های جبران ناپذیر دیگری در عرصه سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، نظامی و ... بر این کشور وارد می کند.

باید پذیرفت که کردهای سوریه یکی از مهمترین بازیگران داخلی در بحران سوریه می باشند که نقش کلیدی در این کشور ایفا می کنند. به خصوص پس از ایفای نقش بسیار مهم کردهای سوریه در شکست داعش در سوریه مدیریت خودگردان شمال و شرق سوریه و شاخه های نظامی و سیاسی این مدیریت به یک بازیگر غیرقابل انکار در سوریه تبدیل شده و هر نشست و مذاکره ای بدون در نظر گرفتن نقش بازیگری، مطالبات، خواسته ها و حقوق این بخش محکوم به شکست خواهد بود. اعلام نگرانی چند روز پیش دستگاه وزارت امور خارجه روسیه در شکست احتمالی کمیته تدوین قانون اساسی جدید سوریه دقیقاً از این مسئله نشئت می گیرد. همانگونه که ریشه یابی شکست های مذاکرات انبوه حل و فصل بحران سوریه نیز به این موضوع باز می گردد. کردهای سوریه در تحولات چند سال اخیر به یک واقعیت غیرقابل انکار در این کشور تبدیل شده است که در هر حل و فصل بحرانی بدون در نظر گرفتن نقش آنان نتیجه مطلوبی به دست نخواهد آمد.

تلاش برای انکار، حذف و نادیده گرفتن کردهای سوریه، تلاش برای جایگزین کردن بازیگران بی تاثیر و کم تاثیر کُردی {به طور مثال تلاش ترکیه برای نشان دادن شورای میهنی کردهای سوریه به عنوان نماینده کردهای سوریه} به جای مدیریت خودگردان شمال و شرق سوریه و عدم اجازه به آنان برای ورود به مذاکرات و نشست های بین المللی که به منظور حل و فصل بحران سوریه صورت می گیرد نتیجه ای به غیر از تداوم بحران سوریه و افزایش تنش ها در منطقه نخواهد شد. کردهای سوریه یکی از مهمترین و تاثیرگزارترین مولفه هایی بحران سوریه می باشند که برای حل بحران سوریه پذیرفتن نقش بازیگری آنان یک امر الزامی است. تا زمانی که کردهای سوریه به مذاکرات پیرامون بحران سوریه وارد نشده و مطالبه مدیریتی که بخش قابل توجهی از سوریه را نیز تحت کنترل دارد در دستور کار نگرفته است نمی توان نسبت به آینده حل بحران سوریه امیدواری زیادی داشت.

خبرگزاری کردپرس/سرویس ترکیه