به گزارش خبرگزاری کردپرس، این تغییرات شگفت انگیز از زندگی روزمره تا رفتارهای اجتماعی، سیاست، اقتصاد، تولید، دین، فلسفه، بورس، نفت، تجارت، بهداشت، خواب، استراحت، ورزش، طبیعت، جمعیت، تنهایی و در دوکلمه، مرگ و زندگی افراد این کره خاکی را در برگرفته و با سرعت وحشتناکی در نوردیده است. در این مدت چند ماهه، ویروس و بیماری کرونا به شکلی وحشتناک و ویرانگر تقریبا همه جهان را در سیطره خود درآورده و کمتر جایی بوده که از شبیخون ویرانگر و مرگبار آن در امان مانده باشد.

در همین مدت نه چندان طولانی، به نوعی همه زاویه های زندگی مردمان جهان در پس حمله های مداوم این ویروس تغییر کرده است و این تغییرات به نوعی خود را با این ویروس بیماری زا هماهنگ کردنه اند و این سوال در ذهن مردم جهان ایجاد شده که تغییرات صورت گرفته در زندگی مردم جهان با ورود کرونا، به صورت موقتی بوده و یا ممکن است در زندگی آینده جهانیان استمرار داشته باشد؟ حتی با این تصور که اگر تا هفته های اینده ویروس کرونا با تلاش کشورهای جهان به زانو درآید و شکست بخورد به نظر می رسد جهان پس از کرونا با جهان پیش از زایش این ویروس کاملا متفاوت باشد و آدمهای آن هم تغییر کرده باشند.

جهانی شدن کرونا و مبارزه با آن وامدار تکنولوژی

چندی پیش در یک محفل دوستانه که بحث شیوع کرونا به میان آمده بود یکی از افراد سالخورده به موضوع جالبی اشاره کرد. او گفت: سیطره یک بیماری بر زندگی مردم فقط مربوط به امروز نبوده بلکه همه گیری یک بیماری شبیه به این در دهه های گذشته هم وجود داشته و حتی خودش هم لمس کرده است. او در ادامه گفت: در آن زمان اما سیطره یک بیماری بخاطر سرعت نداشتن حرکت و معاشرت افراد و خانواده ها در یک محدوده جغرافیایی خاصی محبوس شده و فرصت انتشار گسترده به شکل امروز را نداشته است و حتی بسیاری از مردم دانشی در باره سرعت و نحوه انتشار چنین ویروسی نداشته اند و به دلیل همین نا آگاهی ها میزان انتشار بیماری در یم محیط کوچک فراگیر بوده است.

این استنباط تا حدودی درست است. شاید اگر در دوران کرونایی شبیه امروز ما در عصری شبیه قرن گذشته به سر می بردیم و از تکنولوژی امروزی بی بهره بودیم و شتاب سفرهای امروزی با مترو،اتوبوس، قطار و هواپیما را شاهد نبودیم شاید ویروس کرونا در همان زادگاه خودش در ووهان چین زندانی می شد و به مناطق دیگری از جهان و حتی داخل چین سرایت نمی کرد.

در بعد دیگر این داستان باز هم اگر تکنولوژی امروزی نبود و دانش پزشکی و بهداشتی بشر و همچنین دانش رسانه ای و سرعت شگفت انگیز رسانه های امروزی نبود وسعت همه گیری و کشتار کرونا شاید بسیار وحشتناک تر از امروز بود. هرچند شاید هم اگر تکنولوژی امروزی نبود ممکن بود هیچوقت چنین ویروسی هم زاده نمی شد.

تغییر شگفت انگیز فرهنگ و مراودات اجتماعی پس از کرونا

سیطره ویروس و اکنون دیگر فرهنگ کرونا، در همین زمان اندک چندماهه بر زندگی آدمهای این کرده خاکی به خوبی نمایان بوده و چهره خود را نشان داده است. به همین خاطر یقیناً در ماهها و سالهای آینده فرهنگ کرونایی بر همه ابعاد زندگی انسانها مستولی خواهد شد و بر شیوه های گوناگون زندگی و مراودات اجتماعی از همه لحاظ تأثیرگذار خواهد بود و بسیاری از شیوه های زندگی و فرهنگ امروزی را تغییر خواهد داد.

تاکنون اگر که زندگی جمعی، زیستن های دوستانه و کنار همی، جشن های شلوغ و محافل صمیمانه یکی از شیوه های مرسوم زندگی بوده است بی شک در دنیای پس از کرونا دیگر اینگونه نخواهد بود، محفل های صمیمانه و جمع های دوستانه بخاطر محافظه کار شدن آدمهای کرونا زده به طرز رقت باری کمتر و کوچکتر خواهند شد، دیدارها کوتاهتر خواهد بود، فاصله ها بیشتر می شود و روشهای ابراز محبت به همدیگر تغییر خواهند کرد.

در چنین شرایطی که ارتباط آدمها با هم کمتر می شود و شکل آن تغییر خواهد کرد دلتنگی ها هم بیشتر خواهد شد و آدمها بجای حضور فیزیکی بیشتر در کنار هم برای پر کردن چنین خلأیی دست به دامان دنیای تکنولوژی، اینترنت و دیجیتال خواهند شد و انسان رنج کشیده امروز با فاصله گرفتن از دنیای واقعی بیشتر از گذشته غرق دنیای مجازی خواهد شد.

این موضوع به حدی تلخ و گزنده است که قربانیان آن نه فقط کودکان و نوجوان بلکه سالمندان تنها نیز با دوری بیشتر از فرزندان خود برای مدتهای طولانی بیشتر از گذشته خود در کنج تنهایی شان اشک خواهند ریخت چرا که انسان، موجودى ا ست كه معمولا نياز به عشق ورزیدن، دیدن محبت حضوری ،مراودات و ارتباطات اجتماعی و ديده شدن ها دارد.
تنهایی پس از کرونا البته صرفا مربوط به کنج خانه ها نخواهد بود و به دنیای بیرونی و حتی اداری هم رسوخ خواهد کرد. در چنین شرایطی تالارهای جشن و مراسم، سالن های حضور جمعی، ميزها و صندلى های بسيار خالى از حضور خواهند بود.

ادامه دارد...