کرد پرس- روز جمعه گذشته، مظلوم کوبانی فرماندە نیروهای قسد به دیدار مسعود بارزانی رهبر حزب دمکرات کردستان عراق، در پیرمام رفت . در این دیدار کە پشت درهای بستە انجام شد، دو طرف در مورد اوضاع کردستان سوریه و آیندە کردها در سایە حاکمیت جدید دمشق و حملات و تهدیدات بی وقفە ترکیە گفتوگو کردند.

 در شرایطی که ENKS (شورای میهنی کردهای سوریە) کە با ابتکار عمل بارزانی ژوئیە 2012 در اربیل تشکیل شد و بعد ها بە علت اختلافات داخلی با جریانات وابستە بە پ ک ک از جملە پ ی د و تکروی های رهبران قسد از هم گسست و دیگر هرگز حاضر بە مذاکرە و توافق با نیروهای قسد نشد، این نشست می تواند تا حدودی امید کردهای  سوریە برای تشکیل هیئتی مشترک و اعزام آن به دمشق برای گفت‌وگو در خصوص آینده سوریه و حقوق کردها را زندە کند و شرطی کە آمریکایی ها با فشار بارزانی پیش پای مظلوم کوبانی گذاشتەاند برای حضور همە جریانات کردی سوریە در مناسبات قدرت این منطقە، عملی شود.

از نقاط مشترک هر دوی این فرماندهان تحت حمایت بودن آمریکا و نقطه تضاد آنها این است کە بارزانی شریک و هم‌پیمان ترکیه و مظلوم عبدی کوبانی دشمن ترکیه محسوب میشود. بارزانی مخالف ایدئولوژی اوجالانی و مظلوم کوبانی مرید اوجالان و تفکرات اوست. اما شرایط حساس خاورمیانە، حملات بی سابقە ترکیە و تهدیدات اردوغان برای دفن کردن کردهای سوریە با اسلحەهایشان، حکمرانی یک گروە تروریست بر سوریە جدید، وجود مرزهای بازرگانی بسیار حیاتی میان اقلیم کردستان و کردهای سوریە از جملە سمالکا و نقشەهای آمریکا برای آیندە منطقە و گسترش نارضایتی های داخلی در مناطق کردنشین سوریە، موضوعاتی است کە مظلوم کوبانی را ناچار کرد با جت آمریکایی راە خانە بارزانی را در پیش بگیرد.

برای مظلوم کوبانی کە یک فرماندە میدانی است،استفاده از تجربیات مسعود بارزانی در حل بحران مناطق کردنشین سوریه با توجە بە موقعیت جغرافیایی و شرایط امنیتی و سیاسی بسیار پیچیده‌ و حساس سوریە کە کارشناسان آن را بە بشکە باروت تشبیە کردەاند، مهم است. کردستان سوریە از یک سو با بازماندگان و هستەهای مخفی داعش، از سوی دیگر با ترکیه و در جانب مناطق عرب نشین هم با دولت مرکزی و گروه‌های مسلح مخالف در جبهه نبرد است. این بحبوبە، مزید بر 14 سال جنگ ، آوارگی، کشتار، از هم پاشیدگی اقتصادی و از بین رفتن تمام زیرساخت های کردستان سوریە است. زمین سوختەای کە دیگر تاب هیچ تنشی را ندارد. در این اوضاع مردم کرد سوریە و رهبران آنها کە از لحاظ ایدئولوژیکی تضاد فاحشی با حاکمان جدید دمشق دارند، باید برای حفظ موجودیت و مراقبت از دستاوردهای خود بە آب و آتش بزنند. اتحاد حلقە گم شدە جریانات متکثر کردی، ایزدی، آشوری، عرب، مسلمان شافعی و حنفی و شیعەهای علوی در مناطق کردی سوریە است؛ کە اگر پیدا نشود، مدیریت خودگردان کرد سوریە کە سال 2013 اعلام موجودیت کرد بە زودی در بحران های پی در پی خاورمیانە متلاشی خواهد شد. آنوقت دیگر مناطق نفتی تحت کنترل کردها و حامیان آمریکایی و اروپایی آنها که چیزی حدود ٥٠ درصد از ذخایر٢.٥ میلیارد بشکه‌ای کل سوریه را شامل می شود نمی تواند کردهای این کشور کە ٢٥درصد از جمعیت ٢٣ میلیون نفری سوریه را تشکیل می‌دهند بە آرزوی دیرینەشان کە تشکیل منطقە خودگردان است، برساند.

نیروهای کرد سوریه از سال 2015 و در نتیجه مقابله با گروه داعش توانسته اند برخی مناطق نفت خیز در استان های دیرالزور و حسکه سوریه را تحت کنترل خود در بیاروند. با این حال، حضور نیروهای آمریکایی در این مناطق تاثیر بسزایی در دستیابی کردهای سوریه به میدان های نفت و گاز شمال شرق سوریه داشته است. وجود چاه‌های نفت و ذخایر غنی گاز در شرق و غرب فرات از طریق شرکت توتال فرانسه و برخی از شرکت‌های آمریکایی با نظارت و حفاظت سنتکام از چاههای نفت رمیلان، قرنشوک، خربت و سویه استخراج و اقتصاد این منطقە خودگردان را می چرخاند و کارت بازی مهمی برای کردها بەشمار می آید.

در این دیدار بارزانی از فرماندە نیروهای قسد درخواست کرده است که با گروه‌های دیگر و احزاب کرد و عرب مستقر در کردستان سوریه متحد شود و از خط فکری اوجالانی دوری کند. شاید این کارها بهانه ترکیه برای حمله به کردهای سوریه را کامل رفع نکند اما تا حدودی دست آمریکا، اروپا و دیگر هم پیمانان کرد سوریه را برای فشار بە دولت آنکارا و شخص اردوغان باز می گذارد.

از سوی دیگر دولت ترامپ هنوز مستقر نشدە است و معلوم نیست اولویت هایش در منطقە و بە ویژە سوریە، چگونە خواهد بود. کاخ سفید کە همیشە سیاست هایش در راستای تامین منافع اقتصادی و امنیتی بودە است تا کنون نشان دادە است همپیمان قابل اعتمادی برای کردها در خاورمیانە نیست. و زمانی کە شورشیان به همراه ترکیه در سال های 2018 و 2019 بخش قابل ملاحظه ای از مناطق تحت کنترل کردها را به تصرف خود در آوردند و شمار زیادی از نیروهای کرد و مردم غیرنظامی کشتە و زخمی شدند؛ نشان داد هر وقت پای منافعش در میان نباشد از سنگر کردها عقب نشینی و همە آنها را گوشت دم توپ خواهد کرد.

اگرچە تعداد قابل توجهی از کسانی کە بە عنوان اعضا کابینە دولت ترامپ یا مشاورین کاخ سفید انتخاب شدەاند، بە ویژە وزیر خارجە دولت وی،از کردهای   سوریە حمایت کردەاند و خواستار فشار جامعە جهانی برای مهار ترکیە هستند، اما نباید فراموش کنیم کە آمریکا و اروپا در جنگ اقتصادی و سیاسی با روسیە بەویژە در حوزە انرژی هستنند، هر لحظە ممکن است با قربانی کردن کردها، برای کاهش هژمون مسکو در منطقە و کنترل شاهراههای ارسال گاز و نفت بە اروپا وارد مذاکراتی با ترکیە شوند. همچنین ترکیە در مسئلە ساقط کردن دولت بشار اسد همپیمان و همدست آمریکا، اسرائیل و اروپا بود و حتما امتیازاتی در سوریە و منطقە مطالبە و دریافت خواهد کرد، کە مهمترین آن محدود کردن و اگر بتواند از بین بردن کردهای سوریە و تعریب مناطق کردنشین هم مرز سوریە و ترکیە با عرب های آوارە سوری مستقر در کمپ های ترکیە است.

ناگفتە پیدا است، در این برهە زمانی حساس و خطرناک برای کردهای سوریە کە از سال 2011 با چنگ و دندان و هزاران کشتە و زخمی شمال و شمال شرقی سوریە را تهدیدات داعش و گروه های تیروریستی وابستە بە ترکیە و برخی از کشورهای عربی دور نگەداشتەاند، بهترین استراتژی استفادە از کارت دیپلماسی منطقەای و جهانی و همچنین اتحاد و همبستگی داخلی با دیگر احزاب و گروههای کرد و عرب است.

کرد سوریە در این شرایط برای حفظ موجودیت و دستاوردهایش نیاز بە یکصدایی و اتحاد دارد تا بتواند بر سر میز مذاکرە با رژیم جولانی بنشیند. در حالی کە باید از وجود واسطەهایی همزبان و شناختەشدە در سطح جهان، همچون مسعود بارزانی و نچیروان بارزانی کە متحدین و شرکا اردوغان در عراق و اقلیم کردستان محسوب می شوند، برای گفتگو با ترکیە و دیگر کشورهای منطقە بە ویژە ایران و کشورهای عربی استفادە کند. نکتەای کلیدی کە مسعود بارزانی در دیدار مهم اربیل هم بە مظلوم کوبانی متذکر شدە بود.

با این تفاسیر اگر نیروهای سوریە دمکرات بە رهبری مظلوم کوبانی بتوانند بە ترکیە اطمینان دهند کە پ ک ک نقشی در ادارە کردستان سوریە نخواهد داشت و همزمان مذاکرات صلح مطرح شدە در آنکارا و امرالی بە نتایج مثبت برسد و دستور خلع سلاح پ ک ک در قندیل و مرزهای عراق و ترکیە از سوی عبداللە اوجالان رهبر زندانی حزب کارگران کردستان صادر شود، جنگی پنجاە سالە در مرزهای مشترک عراق، ترکیە، سوریە و ایران پایان می پذیرد و راە برای رسیدن کردهای سوریە  بە مدیریت خودگردان در چهارچوپ کشور سوریە، نسخە ای شبیە اقلیم کردستان شمال عراق، هموارتر خواهد بود.

و این در حالی است کە ناظران سیاسی جهان معتقداند برای دیدن سکانس پایانی درامای رنج و مشقت مردم شمال و شمال شرقی سوریە باید در هفتەهای آیندە منتظر تصمیمات عقلانی احزاب کرد سوریە ، خواب های ترامپ برای منطقە، مذاکرات امرالی، نقش آفرینی های رهبران کرد عراق در متحد کردن جریانات سیاسی کردستان سوریە ، دستورات اروپا ، آمریکا، عربستان و امارات بە جولانی باشیم.