خبرگزاری کردپرس _ بسیاری از صاحبنظران را نظر بر اینست که استان کرمانشاه به تبع مردمانی شریف، تاریخی فاخر و طبیعتی به غایت زیبا از جمله ثروتمندترین استانهای کشور از لحاظ سرمایه های  انسانی، فرهنگی، تاریخی و طبیعی به شمار می آید  به گونه ای که هریک به زبانی  آنرا نامگذاری نموده اند برخی ایران کوچک یا هندوستان ایران و یا سرزمین آب و سنگش نام نهاده اند.

نکته این جاست که چرا استانی با این میزان استعداد رتبه های پائینی را در شاخص های توسعه یافتگی دارد که حاصل آن معادله  چند مجهولی شده که هیچکس را توان حل آن نیست راز این معما کجاست؟

چنانچه عمق این کاستی را ژرف بینانه کاوش نماییم به موضوعی عجیب بر می خوریم که جنس آن از خودمان است و نامش نخواستن ماست واقعیت اینست جلوه زیبای کرمانشاه پشت ما پنهان شده و این ما بوده ایم که با بی تفاوتی هر چه تمامتر از کنار اینهمه زیبایی به آسانی گذر کرده و فرصتی برای معرفی بیشتر آن  فراهم ننموده ایم.

اندکی کرمانشاه را در فضاهای مجازی جستجو نماییم به چه میزان محتوای مفید دست می یابیم گناه عدم معرفی کرمانشاه بر ذمه کیست؟ آیا خداوند از دانشمندان و خردمندان جامعه تعهد نگرفته است؟!

ما را عجب ار پشت و پناهی بود آن روز
کامروز کسی را نه پناهیم و نه پشتیم
مبادا از محنت دیگران بی غم باشیم
آری
اندکی بیندیشیم
همه مسئولیم
شاید با قلمی یا قدمی
حال کرمانشاه و کرمانشاهیان را بهتر نماییم.