سرویس کرمانشاه _ امروز در پارک میرزا عبدالقادر شاعر بزرگ کُرد در پیچ زندان قدیم، تضاد و پارادوکس عجیبی نقش بسته بود.

از طرفی میهمانان نوروزی رو به نمای زیبای شهر پاوه عکس یادگاری می گرفتند و در کنار این عکس های یادگاری یکی در آب‌نمای پارک ماشین می شست و کف ماشین را روی دیوار آب‌نما به آفتاب سپرده و دیگری در همین پارک مشغول جابه‌جایی و انبار و دپوی ضایعات خود بود. میرزا عبدالقادر هم نظاره‌گر این تضاد شهری و دستش از عالم کوتاه.

به شهرداری و شورای شهر پیشنهاد می شود حداقل به این پارک کوچک اما زیبا و حساس که نمای ورودی شهر و کانون توقف کوتاه میهمانان برای گرفتن عکس یادگاری رو به مبلمان زیبای شهری پاوه است، سروسامانی  بدهند. مجسمه میرزا را رنگ‌کاری و این مجسمه را از ستاره هشت ضلعی نجات داده و در دایره ای کوچک و زیبا محصور و جانمایی کنند. آب‌نمای بزرگ و ناموزون این پارک کوچک را حذف و به جای آن درخت بکارند. فکری هم به حال همسایه های این پارک بکنند و از آنها هم مشورت گرفته که آسایش آنها را هم لحاظ نمایند.

این پارک کوچک ویترین مبلمان شهری پاوه است. دستی به سروروی آن بکشیم و شهرمان را زیباتر معرفی کنیم.