بیش از ۵۰ روز است ویروسی ناشناخته بنام کرونا که بدتر از بمب شیمیایی ، جنگ تن به تن و مسلحانه می باشد بیش از۲۲۰ کشور و کشور ما ایران را درگیر کرده ، جان هزاران نفر را در دنیا گرفته است و مدیریت و اقتصاد جهانی را فلج کرده و به نوعی همه کشورهای جهان از بلوک شرق تا غرب ، از مدعیان قدرت طلب تا مستضعفین محروم با کرونا درگیر هستند.

کشور ما هم ایران به رغم همه تلاش ها و فرهنگ سازی ها تاکنون با بیش از ۷۰ هزار بیمار و بیش از ۴۴۰۰ فوتی در بین ۱۰ کشور اول مبتلایان جهان است و آذربایجان غربی هم تاکنون از مرز ۱۵۰۰ نفر ابتلا و مرگ ۱۱۰ نفرعبور و نسبت به برخی از استان های کشور ، اصلا حال و روز خوشی ندارد و سخنگوی وزارت بهداشت هم رسما نسبت به افزایش این آمار در آذربایجان غربی هشدار داد!

نمی دانم ایراد کار از کجاست و کجا می لنگد؟! نمی دانم ایراد از مدیران ، مسئولان و متولیان امر است یا مردم مقصر این نابسامانی ها هستند؟ نمی دانم چرا برخی ها هنوز کرونا را جدی نگرفته و با جان خود و عزیزانشان بازی می کنند؟! نمی دانم چرا به رغم همه هشدارها ، پیشگیری ها و درگیری ها برخی ها ساز مخالفت کوک کرده و مشغول بازی با جان خود و عزیزانشان هستند و در حال ترددهای اضافی در خیابان ها و یا گشت و گذارند؟!

نمی دانم شرایط جوی ، کشاورزی ، افزایش آزمایشگاه ها و تست سنجی ، تعدد روستاها و مرزی بودن استان باعث افزایش شده و یا مردم رعایت نمی کنند؟!

نمی دانم چرا دولت و متولیان امر از همان روز اول جدی تر وارد مبارزه و پیشگیری نشدند و تعارفی عمل کرده و می کنند ؟! نمی دانم جان انسان ها خیلی بی ارزش شده و یا از مرگ واهمه ای ندارند یا زندگی برای برخی از انسان ها خیلی سخت و برای برخی هم خیلی راحت می گذرد؟! یا اینکه مدیران ما می خواستند با توجه به شرایط تحریم و مشکلات اقتصادی پیش رو خیلی آرام و بدون استرس به جنگ با کرونا بروند ، خلاصه این روزها خیلی چیزها را نمی دانم... و یا اینکه بر اثر فشارهای روحی و روانی و اقتصادی خودم را به نادانی می زنم!

چند روزی است بعد از تعطیلات ۱۳ بدر در استان و شهرهای مختلف به روال عادی خود بازگشتند. ترافیک های داخل شهر و سیاحتی و گردشگری اگر مثل روزهای عادی شلوغ نباشد کمتر نیست. هر چند بازار تا حدودی تعطیل است و برخی از اصناف هنوز مغازه های خود را باز نکرده و بیش از یک ماه است تعطیل کرده و همه فشارها را به جان خریده اند ؛ اما برخی از خیابان های شهر شلوغ بوده و عبور و مرور خودروهای خانوادگی و تک سرنشین هم دیده می شود. انگار روال سرایت و مرگ کرونا خیلی عادی شده و کم کم باید با آن بسازیم و بسوزیم و جان بدهیم.

بدون شک خیلی چیزها را نمی دانم ؛ اما این را می دانم و می دانیم آمار کرونا در حال افزایش است و این رشد باعث ایجاد مشکلات زیادی برای همه ما خواهد شد و در این شرایط تر و خشکش با هم می سوزد و اینجاست که باید گفت برخی جاها می لنگد که نقش تک تک ماها در این بحران بی تاثیر نیست!

این را هم خوب می دانیم ؛ با فشار صرف تعطیلی اصناف بدون توجه به باز بودن سیستم اداری ره بجای نخواهیم برد. این را هم خوب می دانیم؛ باید حمایت جدی تر بر اقشار محروم، کم برخوردار و مستضعف جامعه صورت گیرد و تصمیمات اتخاذی در این حوزه و بخش اداری، بانکی و معیشتی هر چه زودتر عملیاتی گردند.

و اینکه با توجه به شروع فصل بهار و کشاورزی منطقه و تردد روستائیان و فعالیت بیش از ۳۵ درصدی مردم در بخش کشاورزان و همچنین عبور و مرور مرزی باید مدیریت بهتری داشته باشیم.

همچنین با توجه به شرایط خاص استان در منابع مالی و تولیدی ، بیش از ۳۵ درصد مردم در حوزه خدمات مشغول هستند و این باعث ایجاد مشکلاتی خواهد شد. باید تمرکزگرایی در مبارزه با کرونا را برداشت و با توجه به آنکه در حال جنگ با کرونا هستیم و قرار نیست با یک نسخه واحد در کل کشور به جنگ رفت ، ستاد مرکزی باید دست مدیران استان ها بخصوص آذربایجان غربی با شرایط حاد و خاصش در جهت مبارزه و برنامه ریزی را برای هر تصمیمی باز بگذارد.

پس تا دیر نشده ؛ باید جعبه سیاه کرونا را پیدا کرد و با یک همگرایی عمومی از سوی رسانه ها ، منتخبین و نمایندگان مجلس ، مسوولان و متولیان امر ، خود مردم ، همه و همه در این جنگ نابرابر و یک چالش جدی تر ایجاد کنیم تا بلکه میزان خسارت های معنوی و مادی این بحران به حداقل برسد و روزهای خوش گذشته را باز یابیم.