به گزارش خبرگزاری کردپرس، هنگامیکه در فصل زمستان به دامن طبیعت در مناطق گرمسیری می روید بسیاری سیاه چادر و عشایر منطقه را مشاهده می کنید که برای حفاظت از خود و دام هایشان در مقابل سرما و نگهداری آنان اقدام به ایجاد دیوارهایی از نی نموده اند که بسیار قابل توجه است البته در کنار آن کپرهایی نیز برای انبار علوفه و دیگر لوازم خود ایجاد کرده اند.

مصرف این ساخت و ساز و هزینه گران از جیب طبیعت تنها برای یک فصل سرد در سال است و با مناسب شدن هوا و کوچ ییلاقی این سازه به حال خود رها می شود و در فصل بعد امکان بهره برداری از آن نیست، این در حالی است یک دامدار سنتی ممکن است در یک فصل چند بار جای اسکان خود را تغییر دهد و این روند تخریب نیزارها رشد صعودی پیدا می کند.

در کنار این قشر زحمتکش باید بسیاری افراد سودجو از شهرها را اضافه کرد که با قطع نیزارها اقدام به بافت چیت های تزیینی جهت فروش در بازارها و کسب در آمد می کنند.

در سالهای نه چندان دور مناطق گرمسیری استان ایلام دارای نیزارهای سرسبز و وسیع بود که علاوه بر حفظ آب و خاک مکانی مناسب برای زندگی گونه های مختلف جانوری بود که خود نقش بسیار مهمی در چرخه محیط زیست داشتند اما اکنون دیگر خبری از نیزارها و ساکنان آن نیست.

امروزه با پیشرفت انسان و تولید امکانات رفاهی و دسترسی آسان و بدون هزینه به آن و همچنین امکانات نقل و انتقال به نظر می رسد نیازی به این تخریبهای گسترده نیست.

مخلص کلام آنکه وقت آن رسیده تا متولیان حفاظت از منابع طبیعی و خدمات دهندگان به این قشر زحمتکش در امور عشایری به وظایف خود عمل کرده و در کنار آموزشهای لازم و در اختیار گذاشتن امکانات جایگزین مورد نیاز قدم در راه حفاظت از این نعمت خدادادی برداشته و تیشه ای که بر ریشه زندگی مردمان این سرزمین است متوقف شود.

*فعال محیط زیست