قول هاي مختلف در چند سال گذشته از جمله قول رئیس جمهور تدبیر و امید در سنندج که کردستانی آباد را برای کردها اندیشیده بود مبني بر تشکیل کارگروه ویژه برای افزایش اعتبارات کردستان، قول رئیس مجلس براي تشکیل کارگروهی در مجلس شورای اسلامی برای اصلاح قوانین و اعمال معافیت ها در جهت حمایت از سرمایه­گذاری در کردستان و نیز پیش بینی ملزومات توسعه کردستان، قول معاون اول ریاست جمهوری در برنامه ­های مختلف سفر به سنندج برای اجرای برنامه ­های توسعه کردستان و حمایت از بخش خصوصی و قول تشکیل کارگروه توسعه کردستان برای جبران عقب افتادگی­های کردستان توسط وزیر کشور همه و همه بدليل بي عملي مديران استان، نتيجه اش وضعيت اسفبار فعلي استان که شاهد تنزل بيشتر شرايط مردم از منظر رفاه، معيشت، آرامش و اشتغال هستيم، شده است.

سئوال مهم این است که چرا استان کردستان با داشتن این همه پتانسیل طبیعی و انسانی و توجه و همراهی مسئولین ملی با چنین وضعیت غیر قابل قبولی مواجه است؟ چرا براساس آمارهای رسمی در شاخص ­هایی چون اشتغال ، درآمد و توسعه یافتگی کردستان وضعیت بسیار نا مناسبی دارد؟ آیا کُردستان شایسته و مستحق این آمار بالای بیکاری و عدم توسعه است؟ آیا جایز است که نیروهای بومی و متخصص این استان برای یافتن کار مجبور به ترک شهر و خانواده خود شوند؟ و سوالات فراوان دیگری که در اذهان مردم ، جوانان و نخبگان کُردستانی بدون جواب باقی مانده است.

واقعيت اين است که در کنار مشکلات برنامه­ ریزی و نداشتن استراتژی مشخص ، عملکردهای باندی و جناحی ، کنار گذاشتن نیروهای نخبه ، دلسوز و کارآمد و عدم بکارگیری مدیران جهادي و انقلابي و عدم حاکمیت نخبگان و شایستگان در سطوح مختلف مديريتي استان از عوامل موثر در ادامه روند عقب افتادگی استان در دولت یازدهم و دوازدهم می باشد و گواه آن مشکلات بسیاری است که امروز برای شهروندان کردستان کاملا ملموس بوده و از زبان مردم ، فرهیختگان و نیز افراد دلسوز و صادق بیان می شود. به عبارت دیگر موفقیت برنامه­ریزی خوب مستلزم اجرای خوب توسط مجریان توانمند است. متاسفانه مجریان دولت یازدهم و دوازدهم در کردستان به گونه­ای ضعیف و بسته عمل نموده­اند که علاوه بر انتقاد گروه­های سیاسی ، صاحب نظران و نمایندگان مردم از عملکرد آنها ، صدای اعتراض اکثر گروه­های اصلاح طلب استان که با دولت همسو هستند نیز درآمده است.

یکی از موارد قابل نقد در عملکرد سیاسی دولت فعلي را می توان در انتصاب برخی از مدیران ناکارآمد سطوح بالا و میانی دانست. مدیرانی که برخی از آنها متناسب با پاره ای از مصلحت سنجی های سیاسی و برخی از آنها صرفا براساس روابط و لابی های پشت پرده به مناصب بالا رسیدند و بدون این که در پیشینه­ی عملکردی شان کمترین نشانی از تجربه و موفقیت باشد، در جایگاه هایی مهم نشستند و متاسفانه قرار گرفتنشان در چنین جایگاه هایی، فرصت های فراوانی را از مردم استان گرفت. بدليل اهميت نحوه انتصاب مديران ، امیرالمؤمنین علي علیهالسلام در بکارگيري کارگزاران حکومت برگزینش افراد دیندار و امین توصیه میکند و میفرماید مديران بايستي از راه امتحان و نگاه به سابقه و عملکرد آنان، بکارگيري شوند نه به خاطر دوستی و رابطه. امروز ما به این گونهمدیران مؤمن و تلاشگر سخت محتاجیم. از نظر نگارنده اين فرصت آخرين فرصتي است که کارگزاران جمهوري اسلامي بويژه انقلابيون دارند تا صداقت و خدمتگزاري خود را به مردم باثبات برسانند و اعتماد و سرمايه اجتماعي از دست رفته را دوباره بر گردانند. اگر مديران دولت سيزدهم نتوانند نظر مردم را جلب کنند خدا مي داند فرداي کشور به کدامين سو خواهد رفت.

کُردستان و شهرهای آن نیازمند توسعه ای پایدار و جهشی بزرگ است و با پروژه های کوچک و خاک خورده نمی توان چرخ های گیر کرده اقتصاد کُردستان را به حرکت در آورد. پس بر همه دلسوزان استان است که بدور از حب و بغضهاي شخصي ، مصلحت انديشيهاي بي مورد و دنبال کردن پست و مقام براي خود و نزديکان و صرفا از روي نيت خالصانه براي روي کار آمدن مديران پاکدست ، خدوم و تلاشگر کوشش نمايند، چرا که بر اساس فرمايش پيامبر عظيم الشان اسلام هر کس از میان گروهی، مردی را به کار گمارد و در میان آن گروه، شخص خدا پسندتر از او وجود داشته باشد، به خدا ، پیامبر و به مؤمنان خیانت کرده است. و نيز مولا علي (ع) مي فرمايد هرکس خود را در جامعه بر دیگران مقدم بدارد، درحالی که بداند افراد لایق‌تر از او هستند، قطعا او به خدا ، پیامبر و مؤمنان خیانت کرده است.

لذا دولت سيزدهم بايد، با انتصاب استانداري مقتدر ، آشنا به درد مردم کردستان ، تلاشگر و انقلابي و حمايت همه جانبه مادي و معنوي از ايشان زمينه بکارگيري نيروهاي شايسته ، ارزشي و کارآمد در سطوح مختلف مديريتي استان و شهرستان و نيز انجام پروژه هاي مهم توسعه کردستان را فراهم نمايد و همچنين نبايد اجازه دهد نيروهاي متملق و سواستفاده­چي که همواره به دنبال منافع شخصي خود و خويشان بوده­اند با رنگ عوض کردن به دولت مردمي سيزدهم بپيوندند چرا که در اينصورت ناکاميهاي دولت سيزدهم بيشتر از دولتهاي يازدهم و دوازدهم خواهد شد.