عبدالله پشیو، نه تنها شاعر کُرد، بلکه صدای نسلیست که واژهها را سنگر ساختند، و سکوت را با شعر فریاد کردند.او زبان زخمی مردم بود. واژههایش به تیزی تیغ، و شعرش مملو از تنهایی، آزا...