در بین اتفافات و اخبار چند ماه گذشته هیچ خبری چون کلیپ دزدی توام با خشونت از یک زن کرمانشاهی چنین تغییر حالی را در میان مردم با سن و جنسیت و قومیت و زبان و باورهای مختلف پدید نیاورده است ؛و به راستی تغییر حال در چیزهایی پدید می آید که برای آدمی موضوع (ابژه)باشند ؛ همه می دانیم سرقت اولین جرم در دنیاست اما اینکه دو « جوان»سارق یک «زن» را در روز روشن در شهری که از دیر باز به مرام و منش «پهلوانی »معروف بوده است به طرز «وحشیانه» کتک بزنند و دو مرد رهگذر نیز «تماشاچی» باشند یک فاجعه فرهنگی است...

آنهم شهری چون کرمانشاه که شهره است به آیین پهلوانی؛ آئینی که دفاع از ناموس و گرفتن حق ضعیف از ابتدایی ترین الفبای آن بوده است آن جوانمردان کرمانشاهی کجا رفته اند؟ آئین پهلوان حسین گلزار که خلعت شاه قجری را نپذیرفت؛ کجاست قهرمان یار محمدخان کرمانشاهی؛ پهلوان علی آقا جاویدان؛ کجا رفت آئین جوانمردانی چون پهلوانان شهید محمود شهبازی و شهید داریوش ریزوندی و هزاران پهلوان کرمانشاهی دیگر چون حاج حسن گردانی،علی اصغر گرد ،احمد مهرکن، و .....برادران محبی که نام و منش شان در دفاع از خاک و ناموس و حق مظلوم اساطیری می نماید ...کرمانشاه شهر پهلوانان ایران را چه شده است ...

درست است که مجرمین این فاجعه دیر یا زود توسط نهادهای انتظامی دستگیر خواهند شد وبه سزای عمل خود خواهند رسید کاری به این قسمت ماجرا ندارم روایت رسوایی تلخ مردن آیین پهلوانی در کرمانشاه را چه کنیم ؟یک کرمانشاه بود و منش پهلوانی ....دردا ودریغا

یاری اندر کس نمی بینم یاران را چه شد
دوستی کی آخر آمد ؛دوستداران را چه شد
شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار
مهربانی کی سر آمد شهریاران را چه شد