به گزارش کُرد پرس، در بیانیه روابط عمومی هلال احمراستان کردستان آمده است: «در بازبینی دوربین‌های محل نگهداری سگ‌ها متوجه شدیم حین تعمیرات ساختمانی کنار محل نگهداری آنها، راننده وسیله‌ای که کار تسطیح آن محل را انجام می‌داده است، حین کار بطور سهوی با وسیله مورد نظر به نرده‌های محافظ برخورد و باعث ایجاد شکافی در نرده‌ها شده که سگ‌ها از آن شکاف خارج می‌شوند.» باور کنید ما هم با خواندن این پاراگراف از این بیانیه همین قدر به خنده افتادیم و دلمان سوخت که حداقل فکری اساسی برای توجیه این زیان بزرگ به استان در لوای سوء مدیریت شان نکرده اند.

1ـ در اطلاعیه مذکور تعمیرات ساختمانی و برخورد سهوی وسیله تسطیح با دیواره محل نگهداری دلیل فرارسگ های زنده یاب عنوان گردیده است .!

بدون شک امکان اشتباه سهوی کاربران و عوامل تعمیرات در محدوده محل نگهداری سگهای زنده یاب قابل تصوراست ,لیکن ساده لوحانه است اگر بپذیریم که موضوع به همین سادگی بوده باشد . چرا که نرده ها قاعدتا خود دارای شکاف هستند و معمولا سگها به راحتی از هر نرده ای عبور می کنند ، حتی اگر وسیله ای خارجی هم آسیبی به نرده ها نرساند .به همین دلیل می توان به سادگی دریافت که سگ های ارزشمند زنده یاب هلال احمر در محلی فاقد استانداردهای لازم و بدور از هرگونه مراقبت و نگهداری شایسته نگهداری می شده اند . لذا آنچه بیش از هرچیز دیگری در این داستان قابل تصور است لازمه بررسی ، واکاوی و پیگیری است، قصورعوامل این خسارت باید بر اساس میزان مسئولیت شان پاسخگو باشند. البته اگر بشود افکار عمومی را قانع کرد که واقعا این سگ ها گم شده باشند.

2ـ سگ های زنده یاب هلال احمراستان کردستان که از نژاد ژرمن شفرد بوند، از دومربی اختصاصی و ویژه (از کارکنان هلال احمرکردستان) برخوردار بوده اند. به تعبیری جمعیت هلال احمر 2 نیروی انسانی متخصص و کاردان در این زمینه را صرفا جهت تربیت و نگهداری 2قلاده سگ مذکور استخدام نموده است . این موضوع نشان از اهمیت بالای سگ های زنده یاب و ضرورت نگهداری شایسته از آنها توسط دو کارمند مربوطه دارد . صدالبته که ضمن بالا بودن قیمت سگ های مذکورـدر طول 10 سال اخیر هزینه های هنگفتی صرف تغذیه و نگهداری آنها شده است . آیا رواست به همین سادگی و با تاکید بر اشتباه سهوی دیگران در فراری دادن تنها سگ های زنده یاب این استان تقریبا 2میلیون نفری و از غفلت و اشتباه بزرگتر مسئولین و عوامل مرتبط لال احمر دراین خصوص چشم پوشید؟

اما موضوع سوء مدیریت تنها به «گم کردن» دو سگ زنده یاب بر نمی گردد. موضوع مهم تر تغییر کاربری یک آمبولانس و تبدیل آن به خودروی شخصی هم در این سازمان مورد توجه قرار گرفته است که در اطلاعیه هلال احمر به آن هم اشاره شده و باز هم توجیهات آورده شده نمی تواند اقناع کننده افکار عمومی باشد.

دراطلاعیه آمده که هریک از شهرستان های استان کردستان دارای 2 آمبولانس بوده و هلال احمراستان کردستان در زمینه آمبولانس امدادی کمبودی ندارد.

نکته جالب توجه دراین ادعا ، اذعان به بی نیازی استان کردستان در زمینه آمبولانس است . جای بسی تاسف و تاثراست که هلال احمرکردستان ، با صراحت و اعتماد به نفس کامل وجود 2آمبولانس امدادی برای هرشهرستان را لازم و کافی می داند . پس لازم است گه گاهی باهم مرور کنیم که استان کردستان، استانی است با جمعیت 2میلیون نفر ، برخورداری از 220 کیلومتر مرزمشترک با کشورعراق ، جاده های پرتردد و حادثه خیزاستان ، وقوع حوادث متعدد جاده ای، روی گسل زلزله بودن شهرستانهای سروآباد و کامیاران، کوهستانهای صعب العبور ، وجود بیش از 40 گردنه برف گیر، روستاهای محصوربرف وانسداد جاده های مواصلاتی اصلی و فرعی و هزاران معضل و مشکل دیگر ، تا درکمال واقع بینی, توسعه استان و خدمت بیشتربه مردم بیشتربە مردم ، بزرگترین دغدعه مدیران باشد .نه اینکه از وجود 2آمبولانس در شهرستان احساس فخرو بی نیازی کنیم.

اگر هلال احمرکردستان فراموش کرده است، مدیران و هم استانیهای عزیز خوب یادشان هست که در ماجرای ناگوار آتش سوزی تالار شهرستان سقز که بیش ازـ11 نفر از همشهری های سقزی جان باختند و بیش از 50 نفر مصدوم شدند . به اذعان شاهدان ماجرا و کارشناسان، یکی از علل اصلی افزایش تلفات جانی ، فقدان آمبولانس لازم جهت انتقال مصدومین و آسیب دیدگان به مراکز درمانی بود .قطعا با وجود چند آمبولانس بیشتر در شهرستان موجود تلفات حادثه تالار به حداقل می رسید . بدون تردید کافی دانستن 2 آمبولانس برای هر شهرستان از سوی جمعیت هلال احمر کردستان بیشتر شبیه یک شوخی تلخ بوده و به نوعی اهانت به ساحت مردمی است که در هنگام حوادث چشم براه سازمان های امدادرسان می مانند .

دراطلاعیه هلال احمر به حضور رییس سازمان امداد و نجات کشور در استان و صدور مجوز تغییر کاربری آمبولانس امدادی اشاره شده است .

اولا- استاندار کردستان در در دیدار با ریس سازمان امداد (درهمان سفری که هلال احمرکردستان ادعا نموده) به صراحت بر فقدان تجهیزات و لجستیک و ناوگان امدادی استان اشاره نموده و اتفاقا از ایشان درخواست اختصاص لجستیک و تجهیرات بیشتر به کردستان کرد.

دوما- در صورت صدور چنین مجوزی ازسوی سازمان امدادونجات، انتظار میرفت که هلال احمراستان گوشه چشمی به مردم محروم و مظلوم استان و حوادث بیشمار طبیعی و غیرطبیعی استان داشته و تلاش میکرد که ناوگان امدادی شهرستانها را تقویت نماید ، نه اینکه بر بی نیازی شهرستانها از لحاظ آمبولانس صحه بگذارد و ازسرشکم سیری آمبولانس امدادی را از حالت امدادی خارج کند.

سوماـ درراستای شفاف سازی و تنویر اذهان عمومی ازـروابط عمومی جمعیت هلال احمر استدعا میشود که تصویری از مجوز صادره ریاست سازمان امداد و نجات کشور درخصوص تغییر کاربری آمبولانس امدادی را در رسانه های استان منعکس کند .

نکته مهم دیگری هم در این اطلاعیه واکاوی بشود این است که چطور این آمبولانس برای استفاده عمومی هزینه دارد و اا برای استفاده شخصی هزینه ندارد؟

ضمن اینکه نویسنده های بیانیه توجیهی هلال احمر کردستان بهتر است اول مطالعه ای در مورد خط مشی رسانه ها داشته باشند، دوما در به کار بردن کلمه «سودجو» خیلی دقت داشته باشند.