دکتر آهنگرنژاد در گفتگو با کردپرس ضمن اعلام خبر انتشار کتاب «ریه‌‌گه‌ی کاوه‌» درباره ضرورت وجود چنین آثاری گفت: اصولاً برخی از کتاب ها بر اساس نیاز جامعه تولید می‌شوند. نیازی که بیش از هر چیز جنبه‌ی اجتماعی دارند. کرمانشاه امروز به دنبال بازیابی هویت فرهنگی_تاریخی خویش است. این یک اتفاق نه! که یک جریان پویای همه جانبه است. بر همین اصل، اهل قلم، تمامی حوزه‌های این اقلیم گویشی و زبانی را با هم می‌ببینند. یعنی همزمان بسیاری از تکه های پازل فرهنگی در حال تکمیل شدن است.

وی همچنین افزود: در این اقلیم گویشی و زبانی، شعر به عنوان یکی از پایه های مهم حافظ هویت فرهنگی، به صورت مقبولی در حال آفرینش و تولید است. داستان هم مسیر نوزایی خود را طی می کند. سایر تکه های این پازل هم در حال حرکت هستند و اکنون زمان بازنمایی تولیدات ادبی و نیاز به بازخوانی و ارزیابی این آثار در مسیر خاص این داده هاست. تحلیل ها باید رنگ رسمی تری به خود بگیرند و دریچه های نقد رسمی گشوده تر باشند. کتاب «ریه‌گه‌ی کاوه» گامی کوچک را به همین نیات برداشته است.

آهنگرنژاد همچنین درباره «ریه‌‌گه‌ی کاوه‌» گفت: کتاب مذکور به تحلیل، بازنمایی و معرفی جریانات ادبیات کُردی (با تکیه بر کُردی کلهری یا کرماشانی) در جغرافیای کرمانشاه می پردازد و ضمن معرفی شاخص‌های ادبی این حوزه‌ی گویشی از زبان کُردی، قبل از هر چیز می کوشد به ذائقه‌ی مخاطبان بسیارِ فرهنگ و ادب کردی پاسخ بدهد و دری به باغ آشنایی جدی تر با فرهنگ و ادب این سالهای کُردی در کرمانشاه باشد.

وی در پایان با اشاره به این نکته که دوستداران فرهنگ و هنر کُردی می دانند که شعر کُردی در دو دهه‌ی اخیر در کرمانشاه به عنوان یک جریان پویای فرهنگی، توانسته است نام‌ها و نشان‌هایی معتبر را به دفتر ادبیات کُردی معاصر بیافزاید، گفت: بازنمایی چنین جریان پویایی به همراه نقد و تحلیل آثار تولید شده در میان تولیدات ادبی کُردی جنوبی، مهمترین ضرورتی است که می‌تواند راه آینده‌ی این جریانات فرهنگی را پویاتر سازد و ساز ادبیات کُردی در این جغرافیا را با جهان پیشرو، کوک نماید. ضروری است که رهیافت‌ها و تأثیرات فرهنگی_اجتماعی چنین جریاناتی نیز بازخوانی شوند.

تاکنون از جلیل آهنگرنژاد کتاب‌های دیگری از جمله: نرمه واران، ته‌م، رووژ، تصحیح و پژوهش حماسه کُردی، طعم روزهای نیامده، خواب‌های خانقین منتشر شده است.