به گزارش کردپرس، جنجال خداحافظی کردن نایب قهرمان وزنه برداری جهان در ارومیه از دنیای ورزش هر روز تبعات بیشتری به خود می گیرد.

روز گذشته «شاهرخ پیری» رییس هیات وزنه‌برداری استان آذربایجان غربی اعلام کرده بود؛ گلایه های ملی پوش ارومیه ایی صحت ندارد و ایشان تا کنون با پادرمیانی من از استاندار مسکن مهر و از برخی مسوولان سکه بهار آزادی پاداش گرفته است.

این سخنان اما به مذاق «علی میری»، وزنه بردار ارومیه ایی خوش نیامد و او بلافاصله این سخنان را در گفت و گو با ایرنا تکذیب کرد.

میری با اشاره به موضوع اهدای ۲ سکه به‌عنوان پاداش و مسکن مهر گفت: قرار بود استاندار آذربایجان غربی ۵۰ میلیون تومان به من پول نقد پاداش بدهد که در جلسه‌ای که با ایشان داشتیم مقرر شد به ‌جای این مقدار پول یک واحد مسکن مهر اهدا شود که مورد قبول استاندار هم قرار گرفت. پیری در آن جلسه هیچ صحبتی نکرد. چند بار نیز پول به‌حساب هیات واریز شد که رییس هیات یک ریال از آن به من نداد.

او درباره اینکه ۲ سکه از رییس هیات پاداش دریافت کرده است، افزود: بله بعد از پیکارهای جهانی سال ۲۰۱۹ در تایلند به من سکه دادند اما یک سکه بود. از طرف «عبدالله چمن‌گلی» مدیرکل وقت اداره ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی و نهادهای دیگر مبالغی واریز شده بود که یک ریال آن به من نرسید.

ملی پوش وزنه برداری تاکید کرد: حرف‌هایی که پیری در گفت‌وگو با رسانه ها مطرح کرده است صحت ندارد. اگر فاکتوری وجود دارد که من از وی سکه گرفتم را منتشر کند. یک سکه در دفتر «عبدالله چمن‌گلی» به‌ عنوان پاداش در نظر گرفته بودند که سکه را به چمن گلی دادند تا به من بدهد. چمن گلی هم گفت بروید من با استاندار به خانه شما می‌آیم. بدون شک تمام ادعاها را پیگیری می‌کنم.

نایب‌قهرمان وزنه‌برداری جهان در پایان گفت: سکه‌ای که از سوی هیات به من داده شد کمتر از میزان پولی بود که از طرف برخی نهادها و اداره کل ورزش به‌حساب هیات پرداخت شد. یک‌سوم آن پول‌ها به من دادند اما من قبول نکردم و به هیات وزنه‌برداری ارومیه دادم. ایشان به خاطر معروفیت این کارها را می‌کند. پیری هیچ نقشی در پاداش‌های من ندارد؛ رییس هیات وزنه‌برداری استان حتی فرق وزنه زرد با قرمز را نمی‌داند.

به گزارش کردپرس، وضعیت وزشکاران ملی پوش استان بارها مورد انتقاد بوده است به نحوی که سال گذشته سیامند رحمان، قوی ترین وزنه بردار دارای معلولیت جهان نیز در گفت و گو با رسانه ها گفته بود: «مسئولان استان کوچکترین توجهی به من به عنوان یک ورزشکار پارالمپیکی ندارند. گویا آنها در خواب به سر می برند و از هیچ موضوعی خبر ندارند».

حقوق ماهانه قوی ترین مرد جهان، ۹۰۰ هزار تومان از صندوق حمایت از قهرمانان و پیشکسوتان ورزش بود که برای او تصویب شده بود درحالیکه ۲ طلای پارالمپیک و چند طلای جهانی داشت، همان حقوق اندک هم سر وقت پرداخت نمی شد و به گفته خود رحمان؛ «همان حقوق مصوب هم 6 ماه به 6 ماه می آمد».

ملی پوش متواضعی که نگران آینده ورزشکاران تازه به گود رسید بود و می گفت: من دیگر به این وضعیت عادت کرده ام اما نگران آن ورزشکارانی هستم که تازه پا به میدان گذاشته اند و از این بی مهری ها خبر ندارند