به گزارش کردپرس، یافته‌های تازه یک نظرسنجی در ترکیه حاکی از آن است که برخلاف برخی برداشت‌ها، افکار عمومی این کشور بیش از هر چیز بر دور نگه داشتن ترکیه از درگیری‌های نظامی تأکید دارد. بر اساس این نظرسنجی، گرچه بخشی از جامعه تمایل به حمایت از ایران دارد، اما اکثریت قاطع شهروندان خواهان اتخاذ سیاست بی‌طرفی هستند؛ رویکردی که با جهت‌گیری محتاطانه سیاست خارجی دولت ترکیه نیز همخوانی دارد.

نتایج یک نظرسنجی که در ماه مارس سال ۲۰۲۶ توسط مؤسسه متروپل انجام شده، نشان می‌دهد اکثریت مردم ترکیه تمایلی به ورود کشورشان به جنگ‌های منطقه‌ای ندارند و ترجیح می‌دهند دولت در صورت بروز درگیری‌هایی مانند جنگ میان ایران و آمریکا یا اسرائیل، سیاست بی‌طرفی را در پیش بگیرد. این یافته‌ها تصویری روشن از اولویت‌های جامعه ترکیه ارائه می‌دهد که در آن حفظ ثبات و دوری از جنگ، بر هرگونه جانبداری سیاسی یا نظامی ارجحیت دارد.

بر اساس داده‌های این نظرسنجی، حدود ۶۸ درصد از پاسخ‌دهندگان اعلام کرده‌اند که ترکیه باید در چنین شرایطی بی‌طرف باقی بماند. این رقم نشان‌دهنده یک اجماع قابل توجه در افکار عمومی است که بر پرهیز از درگیر شدن در تنش‌های منطقه‌ای تأکید دارد. در مقابل، تنها اقلیتی از جامعه از ورود به چنین معادلاتی حمایت می‌کنند.

در همین چارچوب، نتایج نشان می‌دهد حدود ۲۲ درصد از شرکت‌کنندگان معتقدند که ترکیه در صورت بروز درگیری باید جانب ایران را بگیرد. این میزان اگرچه نشان‌دهنده وجود نوعی همدلی یا نزدیکی دیدگاهی با ایران در بخشی از جامعه است، اما در مقایسه با اکثریت قائل به بی‌طرفی، در اقلیت قرار دارد و نمی‌تواند جهت‌گیری غالب افکار عمومی را تعیین کند.

از سوی دیگر، میزان حمایت از همراهی با آمریکا یا اسرائیل در این نظرسنجی بسیار پایین و در حدود ۲ درصد گزارش شده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد گرایش به همسویی با غرب در چنین سناریوهایی نیز در میان مردم ترکیه بسیار محدود است. با این حال، این امر به معنای تمایل گسترده به انتخاب طرف مقابل نیز نیست، بلکه بیشتر بیانگر ترجیح عمومی برای عدم ورود به منازعه است.

تحلیل این داده‌ها نشان می‌دهد که جامعه ترکیه در شرایط کنونی بیش از آنکه به دنبال انتخاب یک طرف در درگیری‌های منطقه‌ای باشد، بر حفظ امنیت داخلی و اجتناب از پیامدهای جنگ تمرکز دارد. تجربه‌های گذشته و وضعیت پیچیده ژئوپلیتیکی منطقه، به نظر می‌رسد نقش مهمی در شکل‌گیری این نگرش ایفا کرده‌اند.

در بخش دیگری از این نظرسنجی، دیدگاه مردم درباره جایگاه ترکیه در ساختارهای امنیتی نیز مورد بررسی قرار گرفته است. بر اساس نتایج، حدود ۶۱ درصد از پاسخ‌دهندگان عضویت ترکیه در ناتو را برای امنیت کشور مهم ارزیابی کرده‌اند. این موضوع نشان می‌دهد که با وجود برخی انتقادات نسبت به غرب، همچنان نگاه عمل‌گرایانه‌ای نسبت به تأمین امنیت وجود دارد.

در مقابل، حدود ۲۷ درصد از شرکت‌کنندگان ناتو را بی‌اهمیت دانسته‌اند که بیانگر وجود اختلاف نظر در جامعه درباره جهت‌گیری سیاست خارجی است. این شکاف دیدگاهی نشان می‌دهد که افکار عمومی ترکیه در عین تمایل به بی‌طرفی، همچنان در حال ارزیابی توازن میان شرق و غرب است.

به نظر می رسد ترکیب این دیدگاه‌ها، یعنی تمایل گسترده به بی‌طرفی در کنار حفظ برخی پیوندهای امنیتی، نشان‌دهنده نوعی واقع‌گرایی در جامعه ترکیه است. این رویکرد می‌تواند بازتابی از شرایط منطقه‌ای و تلاش برای جلوگیری از ورود به بحران‌های پرهزینه باشد.

نتایج این نظرسنجی نشان می‌دهد که اگرچه بخش بزرگی از مردم ترکیه نسبت به ایران نگاه مثبتی دارند، اما خواست غالب جامعه بر این است که دولت از ورود به جنگ‌ها پرهیز کرده و سیاست بی‌طرفی فعال را دنبال کند؛ سیاستی که هدف اصلی آن، حفظ ثبات داخلی و دور نگه داشتن کشور از پیامدهای درگیری‌های منطقه‌ای است.