کرد پرس- چهار ستون  اصلی حفظ قدرت در ایران در چهار بُعد اساسی خود را نشان می‌دهد:

۱- روحیه ملی‌گرایی و تعلق به ایران!

۲- مذهب

۳- صنایع تسلیحاتی ایران.

۴- موقعیت ژئوپلیتیکی، که یکی از قفل‌های ژئوپلیتیک جهان محسوب می‌شود

هر استراتژیست یا سیاستمداری که بخواهد ایران را درک کند و با آن معامله کند، باید به طور کامل این (چهارگانه) را درک کند، آنگاه می‌تواند معامله درستی با ایران انجام دهد.

همه ما پس از این دو جنگ (۱۲ روزه) و جنگی که اکنون ادامه دارد، متوجه شدیم.

تأثیر دو مورد (۱ و ۲) را به وضوح دیدیم.

🔺ایرانی‌ها در زمان جنگ و تجاوز در پشت رژیم می‌ایستند، هر رژیمی که باشد.

🔺در مورد مذهب نیز می‌بینیم که چگونه ترس از نابودی مذهب و تهدید مذهب، مرگ و شهادت رهبرانشان را بخشی از داستان (کربلا و شهادت امام حسین) کرده است.

—————

ما در اینجا بر روی دو مورد دیگر تمرکز می‌کنیم:

🔹صنایع موشکی و پهپادی، که دو سلاح دفاعی و تهاجمی مؤثر ایران هستند.

ایران در سال ۱۹۸۸، با کمک کره شمالی، توانست اولین صنعت موشکی خود را تأسیس کند، آن هم با باز کردن و سرهم کردن مجدد موشک‌های کره شمالی. آن موشک‌ها عاملی بودند که توازن جنگ را به سمت ایران متمایل کردند؛ ایران از حالت دفاعی خارج شد و حالت تهاجمی به خود گرفت و توانست مناطق زیادی را در عراق اشغال کند، از فاو گرفته تا کوه‌های کردستان در گردمندیل.

🔺ایران در جنگ (۸) ساله عراق به این نتیجه رسید که نمی‌تواند سلاح را از بازار تسلیحات تهیه کند.

🔺هر سلاحی که در خارج از ایران خریداری شود، سلاح استاندارد کشور سازنده نیست، یعنی توانایی سلاح‌ها در سطوح دوم و سوم است که به راحتی قابل شکستن است. یا از طریق تحریم و محاصره تسلیحاتی از کار می‌افتد.

🔺ایران درس‌ها و عبرت‌های لازم را از آن قدرت‌ها و کشورها گرفت که وقتی صنعت تسلیحاتی خود را نداشته باشند، هرچند قوی باشند، شکست می‌خورند، برای مثال کشورهایی مانند عراق، سوریه و لیبی.

🔺بنابراین، تعجب‌آور نیست که اکنون درس ساخت بازی پهپاد، در اکثر مدارس به صورت عملی تدریس می‌شود. همانطور که در آن فیلم کوتاه آورده‌ام.

🔺ایران پس از تجربه بمباران (نیروگاه اتمی عراق) توسط اسرائیل در سال ۱۹۸۱، و همچنین پس از بمباران کارخانه‌های موشکی (اسکاد-حسینی) عراق، تمام کارخانه‌های تسلیحات پهپادی و موشکی و نیروگاه اتمی و غنی‌سازی اورانیوم خود را روی زمین بنا نکرد، بلکه زیر کوه‌ها و درون تونل‌ها را به پایگاه این صنایع تبدیل کرد.

🔺اکنون هیچ یک از کشورهای مخالف ایران یا دوست ایران، از نوع تکنیک و توانایی این تسلیحات ایران اطلاعی ندارند. بدون داشتن اطلاعات در مورد این تسلیحات، زمان زیادی می‌برد تا نقاط ضعف و قوت این تسلیحات شناخته شود.

🔺این به دلیل آن است که سیستم دفاعی (پاتریوت و تاد) توانایی مقابله با برخی از این نوع موشک‌ها را ندارد. به همین دلیل اکنون زمزمه‌هایی وجود دارد که باید سیستم (پاتریوت) بازنگری شود.

🔺ایران می‌گوید هنوز تسلیحات مؤثرتر و جدیدتری دارد که تاکنون از آن‌ها استفاده نکرده است. به خصوص موشک‌های (خرمشهر، سجیل و قیام) که توان حمل (۱.۵ تا ۲) تن را دارند. این مقدار تأثیر زیادی دارد.

🔺به عبارت دیگر، اگر ایران از این جنگ جان سالم به در ببرد، به یک رقیب مهم در بازار تسلیحات جهانی تبدیل خواهد شد. همانطور که پهپاد ایرانی در جنگ اوکراین توانست توازن قوا را به سمت روسیه یکجانبه کند.

🔺اما این صنعت تسلیحاتی ایران، دو خطر را برای ایران به همراه خواهد داشت:

۱- تأثیر این موشک‌ها بر اسرائیل، و همچنین اگر این تسلیحات به دست آن کشورها و آن نیروهایی که علیه آمریکا هستند، بیفتد.

۲- شکستن قیمت تسلیحات در بازار و بی‌ارزش کردن صنایع و شرکت‌های تسلیحاتی غربی و شرقی. آنها این را خطری برای خود می‌دانند.

بنابراین، این جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، علاوه بر ابعاد سیاسی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی، بُعد بازار تسلیحات را نیز دارد!

دلشاد مجید