به گزارش کردپرس، دوران کالکان در ارزیابی سالگرد ۲۷ سالگی بازداشت عبدالله اوجالان، ساختار زندان امرالی را نه یک وضعیت عادی حبس، بلکه «سیستمی ویژه و طراحی‌شده» توصیف کرد و گفت: «سیستم امرالی، سیستم شکنجه، انزوا و نابودی است. ۲۷ سال است که می‌خواهند آزادی و موجودیت ملت کُرد را در امرالی در هم بشکنند.» او تأکید کرد آنچه در امرالی جریان دارد، یک روند مستمر فشار و قطع ارتباط است که هدف آن بی‌اثر کردن نقش سیاسی اوجالان بوده و افزود: «هیچ‌کس نباید درباره سیستم امرالی و مقاومتی که در آن‌جا شکل گرفته ساده و سطحی سخن بگوید. خطرناک‌ترین چیز، عادی‌سازی این وضعیت است.»

کالکان در گفتگویی مفصل با خبرگزاری کردی ولات با اشاره به شرایط انزوای طولانی‌مدت اوجالان گفت: «در چنین سیستمی، اوجالان فقط زنده نماند، بلکه هر روز خود را نو کرد و چیزهای نو آفرید.» او مدعی شد در حالی که هدف این سیستم «ناتوان‌کردن از اندیشیدن» بوده، اوجالان به تولید چارچوب‌های فکری تازه پرداخته و «بزرگ‌ترین انقلاب ذهنی تاریخ» را رقم زده است. به گفته او، اوجالان با ارائه «پارادایمی نو و نظامی فکری» برای آزادی و برابری، توانسته بر بخشی از افکار عمومی در منطقه و حتی فراتر از آن تأثیر بگذارد. کالکان افزود: «امروز مردم از چهار سوی جهان می‌خواهند صدای اوجالان را بیشتر بشنوند و اندیشه‌هایش را عمیق‌تر درک کنند، زیرا او به نیاز آزادی همگان پاسخ می‌دهد.»

او در ادامه به روند موسوم به «صلح و جامعه دموکراتیک» پرداخت و گفت: «این روند با فراخوان ۲۷ فوریه ۲۰۲۵ آغاز شد و همچنان ادامه دارد.» کالکان شکل‌گیری این روند را نتیجه مستقیم مقاومت در امرالی دانست و تصریح کرد: «اگر مقاومت در امرالی به این شکل پیش نمی‌رفت و اهداف نابودی و انزوا را خنثی نمی‌کرد، روندی به نام صلح و جامعه دموکراتیک شکل نمی‌گرفت.» به گفته او، این روند برای کُردها، جامعه ترکیه و حتی منطقه، حامل امیدی تازه بوده است.

با این حال، کالکان نسبت به خطرهای پیشِ روی این مسیر هشدار داد و گفت: «محافلی که از نابودی کُردها سود می‌برند، در هر جا حضور دارند و برای خرابکاری تلاش می‌کنند.» او تأکید کرد این جریان‌ها از طریق تحریک تنش‌ها، ایجاد بی‌اعتمادی و عملیات سیاسی و روانی، می‌کوشند روند صلح را بی‌نتیجه کنند. به گفته کالکان، «در طول این مسیر هیچ تحریک و توطئه‌ای را فروگذار نکرده‌اند» و هدف اصلی آن‌ها «از بین بردن روند» بوده است، هرچند تاکنون به نتیجه کامل نرسیده‌اند.

کالکان برخی تحولات اخیر، از جمله افزایش تماس‌ها و پیام‌ها را «مثبت اما ناکافی» توصیف کرد و گفت: «گام‌هایی برداشته شده، اما تا زمانی که آزادی فیزیکی اوجالان تحقق نیابد، روند نمی‌تواند پیش برود و به نتیجه برسد.» او تأکید کرد معیار واقعی موفقیت، برچیده‌شدن کامل سیستم امرالی و فراهم‌شدن شرایط فعالیت آزادانه برای اوجالان است.

او در پایان بار دیگر بر این شرط تأکید کرد و گفت: «اگر اوجالان آزاد نباشد و در شرایط آزاد کار نکند، این روند پیش نخواهد رفت.» کالکان آزادی اوجالان را پیش‌شرط رسیدن به صلح پایدار دانست و از نیروهای سیاسی و اجتماعی خواست برای تحقق آن تلاش کنند.