به گزارش کردپرس، ولادیمیر وان ویلگنبرگ، کارشناس مسائل کردی و تحلیلگر امور سوریه، در گفت‌وگو با برنامه GeoSpace از مجموعه تحلیلی The New Region به بررسی تنش‌های اخیر میان نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) و دولت دمشق پرداخت و چشم‌انداز نظام سیاسی آینده سوریه را در پرتو بحث درباره تمرکززدایی تشریح کرد.

به گفته این کارشناس، مناطق شمال‌شرق سوریه تحت کنترل کردها در ماه‌های اخیر شاهد درگیری‌های فزاینده میان نیروهای کرد و نیروهای وابسته به دمشق بوده است و دو طرف یکدیگر را عامل آغاز خشونت‌ها می‌دانند. این تنش‌ها از زمان روی کار آمدن احمد الشرع به‌عنوان رئیس‌جمهور جدید سوریه شدت یافته است.

وان ویلگنبرگ یادآور شد که توافق ۱۰ مارس میان مظلوم عبدی، فرمانده SDF، و دولت الشرع که هدف آن ادغام نهادها و نیروهای کرد در ساختار حکومتی سوریه بود، هنوز به‌دلیل اختلاف دیدگاه‌ها در زمینه نظام حکمرانی، به اجرا درنیامده است.

او با اشاره به برگزاری نخستین انتخابات پارلمانی پس از سقوط بشار اسد گفت: «حذف مناطق کردنشین و دروزی از روند انتخابات، بی‌اعتمادی گسترده‌ای میان اقلیت‌ها و دمشق ایجاد کرده و باعث شده این انتخابات بازتاب‌دهنده واقعیت جمعیتی سوریه نباشد.»

این تحلیلگر تأکید کرد که اختلاف و بی اعتمادی بنیادین میان دو طرف در نوع نگاه به اداره کشور، عامل اصلی تداوم درگیری‌هاست: زیرا به گفته او؛ « شمال شرق سوریه خواهان نظامی تمرکززدایانه است، اما دمشق چنین طرحی را تلاشی برای تقسیم سوریه می‌بیند. به همین دلیل، این درگیری‌ها احتمالاً ادامه خواهند داشت.»

ویلگنبرگ همچنین به بازسازی و تغییر نام ارتش ملی سوریه (وابسته به ترکیه) به «ارتش جدید سوریه» اشاره کرد و گفت این گروه در گذشته مرتکب نقض‌های گسترده علیه جمعیت کرد در مناطق شمالی، به‌ویژه عفرین، شده است؛ اقداماتی که به آوارگی صدها هزار کرد انجامید و پیچیدگی اوضاع را افزایش داد.

او خاطرنشان کرد که «دولت دمشق با اعتبار و جایگاه اجتماعی نیروهای دموکراتیک سوریه در میان کردها مشکل دارد» و افزود: گفته می‌شود ما با مردم کرد مشکلی نداریم بلکه با حزب سیاسی‌شان مسئله داریم، اما واقعیت این است که مشکل اصلی، مطالبه هرگونه خودگردانی در سوریه است.

این کارشناس همچنین تصمیم احمد الشرع برای حفظ عنوان «جمهوری عربی سوریه» را نشانه‌ای از بی‌توجهی دولت به نگرانی‌های اقلیت‌ها دانست و گفت این تصمیم، همراه با تداوم نقض حقوق بشر علیه غیرعرب‌ها، بی‌اعتمادی اقلیت‌ها را تعمیق کرده است.

از زمان به قدرت رسیدن الشرع در اوایل سال ۲۰۲۵، اقلیت‌های مذهبی و قومی از جمله کردها، دروزی‌ها، علوی‌ها و مسیحیان نسبت به آینده خود در چارچوب دولت جدید ابراز نگرانی کرده‌اند.

در مقابل، اداره خودگردان شمال‌شرق سوریه همواره بر ایجاد نظامی تمرکززدایانه، متکی بر نمایندگی عادلانه اقوام، ادیان و جنسیت‌ها تأکید داشته است. نیروهای دموکراتیک سوریه نیز که از حمایت ایالات متحده برخوردارند، نقش اصلی را در شکست سرزمینی داعش در سال ۲۰۱۹ ایفا کردند و اکنون عملاً ارتش منطقه شمال‌شرق سوریه محسوب می‌شوند.