به گزارش کردپرس، جبهه کردستانی سوریه در بیانیه‌ای نگرانی عمیق خود را نسبت به تصمیم شماره‌ ۱۸۸ سال ۲۰۲۵ ریاست‌ دولت موقت سوریه ابراز داشت و آن را تداوم سیاست‌های حکومت پیشین بعث دانست. این تصمیم، جشن نوروز را به عنوان جشن ملی کُردها، از فهرست تعطیلات رسمی کشور حذف کرده است.

به نوشته کردستان ۲۴، جبهه‌ کردستانی سوریه روز دوشنبه، ۶ اکتبر ۲۰۲۵ (۱۴ مهر ۱۴۰۴) در بیانیه‌ خود تأکید کرد که این تصمیم سندی آشکار بر ادامه‌ همان رویکرد شوونیستی حکومت بعث است که تلاش می‌کرد هویت مردم کُرد را محو کرده و تاریخ، حقوق ملی و فرهنگی آن‌ها را انکار کند.

این جبهه همچنین اشاره کرد که عدم به رسمیت شناختن جشن نوروز و ادامه‌ نام‌گذاری ۲۱ مارس به عنوان «روز مادر»، تداوم همان سیاست حکومت پیشین است که تلاش می‌کرد با این نام‌گذاری، نماد نوروز را پاک کرده و معنای آن را با نمادی ساختگی جایگزین کند.

بر اساس این بیانیه، روز مادر در سوریه ۱۳ مه بوده است، در حالی که ۲۱ مارس، روز نوروز است که باید به عنوان یک جشن ملی در سراسر سوریه به رسمیت شناخته شود.

در همین چارچوب، بیانیه بر لزوم به رسمیت شناختن جشن سال نوی ایزدی (چهارشنبه‌ سرخ) به عنوان یک تعطیل رسمی برای خواهران و برادران ایزدی تأکید کرد. همچنین خواستار اعطای حق تعطیلی در این روز شد، به عنوان احترام به قداست و جایگاه دینی و روحانی این مناسبت و بر اساس برابری میان تمام اقلیت‌های سوریه و احترام به ویژگی‌های فرهنگی و دینی آن‌ها.

جبهه‌ کردستانی سوریه بر این باور است که ادامه‌ انکار حقوق ملی، فرهنگی و دینی کُردها، ثابت می‌کند که دولت موقت جدید از چارچوب سیاست‌های پیشین بعث خارج نشده، بلکه همان رویکرد انکار وجود کُرد و نادیده‌گرفتن رنج‌های تاریخی آن‌ها را دنبال می‌کند.

این بیانیه به سرشماری غیرعادی سال ۱۹۶۲ اشاره می‌کند که بر اساس آن صدها هزار کُرد از تابعیت سوری محروم شدند، همچنین به سیاست‌های عربی‌سازی و تغییرات جمعیتی که مناطق کردستانی سوریه را هدف قرار داد و تا به امروز آثار آن باقی است.

در پایان، جبهه‌ کردستانی سوریه هشدار داد که نادیده‌گرفتن نمادهای ملی و دینی مردم کورد، به ویژه جشن نوروز و سال نوی ایزدی، به پروژه‌ سوریه‌ نوین که همگان آرزوی آن را دارند، خدمت نمی‌کند. به رسمیت شناختن این مناسبت‌ها به عنوان یک آزمون واقعی برای اثبات حسن نیت گفتارها درباره‌ی سوریه‌ای نوین تلقی می‌شود که بر اساس برابری، احترام متقابل و عدالت تاریخی برای تمام اقلیت‌های کشور بنا شود.