به گزارش کردپرس، «طیب تمل» معاون ریاست مشترک دم‌پارتی اعلام کرد که «عبدالله اوجالان» رهبر دربند حزب کارگران کردستان(PKK) در آخرین دیدار با هیئت امرالی با بیان اینکه «کُردها در قرن جدید دیگر نمی‌توانند بی‌استاتو بمانند»، تاکید کرده است که یا حکومت دمشق همچون عرب‌ها، علویان، دروزیان و سنی‌ها، سهم برابر کُردها را نیز خواهد پذیرفت و کشور را به چارچوبی چندقومیتی و دموکراتیک بدل می‌کند، یا در غیر این صورت مرزهای خودگردانی دموکراتیک کُردی پررنگ‌تر می‌شود و روابط دیپلماتیک بین‌المللی این ساختار گسترش خواهد یافت.

در نشست خبری حزب برابری و دموکراسی خلق‌ها (دم‌پارتی) در آمد، بخش‌هایی از دیدار هیئت این حزب با عبدالله اوجالان، رهبر دربند PKK در زندان امرالی بازگو شد. اوجالان در این دیدار تأکید کرده است که کُردها در قرن جدید نمی‌توانند بدون استاتو باقی بمانند و در صورت نرسیدن به توافق، «بی‌گزینه نخواهند بود.»

این نشست در چارچوب برنامه «روزنامه‌نگاری صلح» با حضور حدود ۳۰ روزنامه‌نگار کردستانی برگزار شد. طیب تمل، معاون ریاست مشترک دم‌پارتی، مرال دانش بش‌تاش، سخنگوی مشترک کنگره دموکراتیک خلق‌ها (HDK) و چنگیز چاندر، نماینده آمد (دیاربکر) در پارلمان، در این نشست بر اهمیت نقش رسانه‌ها در تقویت زبان صلح تأکید کردند.

به گفته برگزارکنندگان، کمیسیونی که در پارلمان برای حل مسئله کُرد تشکیل شده، «بزرگ‌ترین تجربه شنیدن در تاریخ ترکیه» را رقم زده است. با این حال تأکید شد که حل مسئله کُرد تنها با یک کمیسیون ممکن نیست و نیازمند اصلاحات عمیق حقوقی و سیاسی است. مطالبات فوری دم‌پارتی شامل رسمیت‌یافتن زبان مادری، پایان‌دادن به مدیریت قیم‌سالارانه (گماشتگان دولتی در شهرداری‌های کُردستان ترکیه)، قانونی شدن «حق امید» و بازنگری در قانون ضدترور (TMK) عنوان شد.

نمایندگان دم‌پارتی در این نشست به نقل از اوجالان گفتند: «دولت می‌خواهد جنگی را که نتوانسته ببرد، به‌گونه‌ای نشان دهد که گویی پیروز شده و PKK را شکست داده است. ما این سخنان فریبکارانه را نمی‌پذیریم.» او هشدار داده است که «بازی‌های معاویه همچنان فعال است.»

اوجالان در آخرین دیدار خود با هیئت امرالی تأکید کرده: «کُردها در قرن جدید دیگر نمی‌توانند بی‌استاتو بمانند. ما می‌کوشیم این مسئله را با چهار کشوری که کُردها در آن زندگی می‌کنند در شرایط برابر حل کنیم. اما اگر چنین نشود، بی‌گزینه نخواهیم بود.»
طیب تمل در توضیح این دیدگاه گفت: «آقای اوجالان معادله را چنین ترسیم می‌کند: ۴۰ میلیون کُرد یا در ساختارهای سیاسی موجود به‌طور برابر نمایندگی می‌شوند و روند ادغام دموکراتیک پیش می‌رود، یا ناگزیر به سمت داشتن دولت خود خواهند رفت. گزینه سومی وجود ندارد.»

به گفته تمل، این مدل در سوریه نیز صدق می‌کند: «یا حکومت دمشق به همان اندازه که عرب، دروزی، سنی و علوی است، به همان اندازه هم کُرد خواهد بود، یا مرزهای خودگردانی دموکراتیک پررنگ‌تر می‌شود و روابط دیپلماتیک بین‌المللی توسعه می‌یابد.» او افزود: «این شامل اسرائیل هم می‌شود. ما اقدامات اسرائیل در فلسطین را مشروع نمی‌دانیم، اما کُردها هم حق دارند روابط دیپلماتیک خود را در سطح جهانی گسترش دهند.»

تمل تأکید کرد که کمیسیون پارلمان به‌تنهایی نمی‌تواند مسئله کُرد را حل کند و این تنها آغاز مسیری طولانی است: «هدف نخست این است که روند از چارچوب انکار، نابودی و کشتار بیرون بیاید و به یک مسیر مشروع تبدیل شود. پس از آن مبارزه‌ای طولانی در عرصه حقوقی، سیاسی و اجتماعی در پیش خواهد بود. کُردها شاید دولت نداشته باشند، اما خواهان دولتی دموکراتیک در سرزمین‌های خود هستند.»