به گزارش این رسانه، هدف اصلی عملیات نظامی احتمالی هیئت تحریرالشام -که ادعا می شود در ارتش سوریه جدید ادغام شده- تصرف استان‌های رقه و دیرالزور از دست کردها است. بر اساس طرح اولیه، نیروهای HTS قرار است در شهر تدمر (پالمیرا) مستقر شده و از آنجا یورش خود به مناطق تحت کنترل کردها را آغاز کنند.

این در حالی است که احمد الشرع، رئیس‌جمهور سوریه، اخیراً در سخنانی از ضرورت «وحدت ملی از طریق تفاهم» سخن گفته و تأکید کرده بود که مردم سوریه از جنگ خسته‌اند. اما به نوشته آنتی‌وار، اقدامات عملی دولت او – از جمله شکست گفت‌وگوهای ادغام کردها و ممانعت از مشارکت دروزی‌ها در نشست‌های سیاسی – خلاف این ادعا را نشان می‌دهد.

به نوشته آنتی وار، با وجود اینکه عملیات نظامی گسترده علیه کردها هنوز آغاز نشده، اما ایالات متحده – که در طول دهه گذشته مهم‌ترین متحد تاریخی کردها در سوریه محسوب می‌شد – اکنون موضعی متفاوت اتخاذ کرده است. آمریکا به جای حمایت از خواست کردها برای خودگردانی یا فدرالیسم، آشکارا به سمت حمایت از دولت اسلام‌گرای هیئت تحریرالشام (HTS) در موضوع تمرکز قدرت متمایل شده است.

این نشریه آمریکایی تاکید کرده است واشنگتن در مواضع خود کردها را به دلیل پافشاری بر خودگردانی و تمرکززدایی مورد انتقاد قرار داده و تأکید کرده است که «فدرالیسم جواب نمی‌دهد»؛ موضعی که به شکل متناقض با ساختار سیاسی خود آمریکا – که مبتنی بر فدرالیسم است – در تضاد آشکار قرار دارد.

به این ترتیب، آمریکا عملاً کردها را تحت فشار گذاشته تا از خواسته‌های سیاسی‌شان عقب‌نشینی کنند و در برابر دولت مرکزی جدید سوریه سر تسلیم فرود آورند؛ حتی اگر این به معنای تقویت ساختار استبدادی و تمامیت‌خواه HTS باشد.

فشار بر اقلیت‌ها و گسترش مطالبات تمرکززدایی

آنتی‌وار در گزارش دیگری به ادامه فشارها و کشتارها علیه اقلیت‌ها توسط دولت HTS اشاره کرده است. در ماه مارس بیش از ۱۳۰۰ غیرنظامی علوی در سواحل شمال‌غربی کشته شدند. در ماه ژوئیه نیز صدها غیرنظامی دروزی در استان السویداء توسط نیروهای امنیتی اعدام شدند.

این رویکرد موجب افزایش نارضایتی اقلیت‌های قومی و مذهبی شده و درخواست‌ها برای تمرکززدایی و خودمختاری محلی را تقویت کرده است.

دولتتحت کنترل هیئت تحریرالشام اما این مطالبات را «شورش بقایای حکومت اسد» توصیف می‌کند و در مورد دروزی‌ها نیز آن را به تحریکات اسرائیل نسبت می‌دهد. همزمان، اسرائیل با توجیه «حمایت از دروزی‌ها» در حال تصرف بخش‌هایی از خاک سوریه است که حتی به السویداء هم نزدیک نیست.

وضعیت کردها و موضع آمریکا

کردها در شمال‌شرق نیز خواستار تمرکززدایی و فدرالیسم شده‌اند. HTS تاکنون آن‌ها را از ساختار سیاسی جدید کنار گذاشته و تلاش دارد با فرافکنی، تهدیدات نظامی علیه کردها را به ترکیه نسبت دهد.

به نوشته آنتی‌وار، هرچند قدرت‌های جهانی عمدتاً از ایده «یک ارتش و یک دولت» در سوریه حمایت می‌کنند، اما سابقه ضعیف حقوق بشری HTS و کشتار اقلیت‌ها باعث شده چشم‌انداز تمرکز کامل قدرت در دست این گروه مبهم باشد. برای تحقق این هدف، HTS نیازمند حمایت گسترده بین‌المللی است؛ حمایتی که هنوز تضمین نشده و مخالفت‌های داخلی با سیاست‌های سرکوبگرانه این دولت اسلام‌گرا روزبه‌روز بیشتر می‌شود.