دروزیهای سویداء در برابر دمشق: مبارزه برای تعیین سرنوشت و آینده در سوریه
خلاصه خبر
سرویس سوریه - استان سویداء سوریه پس از کشتار خونین ماه جولای، همچنان در تنش و بحران به سر میبرد؛ در حالی که خشونتها فروکش کرده، بیش از ۱۶۰۰ کشته، هزاران آواره و ربوده شدن دهها زن دروزی، جامعه را به مرز فروپاشی رسانده است. در این میان، دروزیهای سویداء با برگزاری اعتراضات گسترده و تأسیس «گارد ملی»، شعار «حق تعیین سرنوشت و استقلال» سر داده و حتی پرچمهای اسرائیل را در میدانهای شهر برافراشتند؛ اقدامی که نشان میدهد بحران تازهای در جنوب سوریه در حال شکلگیری است.
به گزارش کردپرس، خشونت در استان سویداء طی هفتههای اخیر فروکش کرده، اما هیچ مسئلهای حل نشده و تقریباً قطعی است که دور تازهای از درگیری در راه خواهد بود.
یکی از ساکنان دروزی سویداء، که برای امنیت خانوادهاش نخواست نامش فاش شود، اظهار داشت: «مردم سویداء احساس میکنند در بدترین دوران تاریخ خود، از سوی اکثریت سوریها خیانت دیده و رها شدهاند. اگر سوریها میخواهند تاریخ، امنیت و وحدت کشورشان را حفظ کنند، باید تحریکات فرقهای را متوقف کنند و حمایت از دولت تروریستی را پایان دهند. مردم سویداء تصمیم خود را گرفتهاند: آنها هرگز احمد شرع یا هیئت تحریرالشام (HTS) را بهعنوان رهبر خود نخواهند پذیرفت. سوریها باید علیه این باند یاغی برخیزند تا به صلح دست یابند.»
این اظهارات، بازتابی از احساسات دهها دروزی سوری در داخل و خارج از کشور است که در یک ماه گذشته، پس از حملات گسترده نیروهای وابسته به دولت دمشق به جامعه دروزی مطرح شده است.
بر اساس آمار «دیدهبان حقوق بشر سوریه»، در فاصله ۱۳ تا ۲۰ ژوئیه، یعنی در اوج خشونتها، ۱۶۳۵ نفر در استان سویداء کشته شدند. در این دوره، ۲۰ نفر از کارکنان پزشکی بیمارستان ملی سویداء اعدام صحرایی شدند. در میان کشتهشدگان شهروندان آمریکایی و فرانسوی نیز حضور داشتند. حدود ۱۶۰ هزار نفر آواره شدند و طبق آمار سازمان ملل، ۸۰ زن دروزی ربوده شدند که هنوز سرنوشت آنها نامشخص است.
سویداء همچنان از سایر نقاط سوریه جداست و نیروهای وابسته به دولت تمامی مسیرهای ورود و خروج را کنترل میکنند. با این حال، دمشق اجازه داده بخشی از کمکها به منطقه برسد و منابع موثق تأیید میکنند که اسرائیل نیز کانالی برای ارسال کمک به سویداء ایجاد کرده است.
اتهام به دمشق
دروزیهای سوریه، دولت موقت سوریه و نیروهای وابسته به آن را مسئول مستقیم این جنایات میدانند. به گفته «دروز نکسوس» (سازمان دروزیهای سوری مستقر در آمریکا): «یگانهای ارتش تحت وزارت دفاع سوریه، همراه با نیروهای امنیت داخلی، مستقیماً در کشتارها، خشونتها و تخریبهای گسترده مشارکت داشتهاند.»
در حالی که رسانههای رسمی دولت تلاش کردهاند این رویدادها را بهعنوان درگیری محلی میان دروزیها و قبایل بدوی معرفی کنند، شواهد مستقل، شهادت شاهدان عینی و ویدئوها دخالت مستقیم دولت در کشتارها و اقداماتی همسو با «پاکسازی قومی» را نشان میدهد.
اعتراضات و شعار استقلال
پس از خشونتهای جولای، اعتراضات گستردهای در ۱۸ آگوست آغاز شد که برای نخستینبار شعارهایی درباره «حق تعیین سرنوشت و استقلال دروزیها» سر داده شد. چند روز بعد، در ۲۳ آگوست، چندین گروه مسلح دروزی از تشکیل «نیروی گارد ملی سویداء» خبر دادند که به رهبری شیخ ابوسلمان حکمت الحجری، رهبر معنوی برجسته دروزیها، فعالیت میکند.
با این حال، همه گروههای مسلح دروزی در این چارچوب جدید حضور ندارند. برخی رهبران رقیب، از جمله «لیث البعلوس» و «سلیمان عبدالباقی» با این طرح مخالفت کردند. عبدالباقی حتی الحجری را به «وابستگی به پروژههای خارجی» متهم کرد و در عین حال از دولت دمشق تمجید کرد.
با وجود این اختلافات، تشکیل گارد ملی سویداء، قدرتمندترین گروههای مسلح دروزی را زیر پرچم «جداییطلبی» گرد هم آورده است.
پرچمهای اسرائیل در میدان کرامه
در ۴ سپتامبر، شیخ الحجری در بیانیهای بر «حق مقدس تعیین سرنوشت» تأکید کرد و از حمایت بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل و دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، تشکر کرد.
در تظاهرات اخیر در میدان «کرامه» سویداء، معترضان پرچمهای دروزی و اسرائیل را برافراشتند و خواستار «استقلال کامل» و «حق تعیین سرنوشت» شدند و صراحتاً فدرالیسم را رد کردند.
چالشهای عملی
اما واقعیت این است که سویداء هیچ مرز مستقیمی با اسرائیل ندارد و بین آن و جولان اشغالی، استانهای درعا و قنیطره با اکثریت سنینشین قرار دارند. اردن نیز به دلیل نگرانی از واکنش مخالفان اسلامگرای داخلی، با ایجاد کریدور انسانی برای سویداء مخالفت میکند.
ایالات متحده نیز مخالف هرگونه جداییطلبی یا حتی فدرالیسم است و اسرائیل همچنان با دولت دمشق در تماس است تا به توافقات امنیتی دست یابد.
توازن قوا تعیینکننده است
واقعبینی درباره مطالبات سویداء به توازن قوا بستگی دارد. مداخله هوایی سریع اسرائیل در جولای توانست جلوی کشتار گسترده دروزیها را بگیرد. همچنین نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) در شرق فرات همچنان قدرتی برابر یا حتی بیشتر از نیروهای دمشق محسوب میشوند.
این شرایط باعث شده صحنهای بیسابقه رقم بخورد: جمعیت عربزبان در کشوری همسایه، پرچم اسرائیل را برافراشته و از مداخله این کشور در دفاع از خود تشکر میکنند.
اما پرسش اساسی این است: آیا این وضعیت، صرفاً یک رویداد موقت در مسیر بازسازی یک دولت مرکزی قدرتمند در دمشق است یا نشانهای از آیندهای متفاوت در سوریه؟
منبع: میدل ایست فروم
مطالعه بیشتر
خبر قبلی و بعدی
دیدگاه کاربران