به گزارش کردپرس، کُردهای سوریه با وجود آنکه از حملات احتمالی نیروهای دولتی این کشور هراسی ندارند، اما خود را برای احتمال حمله ارتش ترکیه به مناطقشان آماده می‌کنند؛ حمله‌ای که ممکن است در صورت امتناع آنان از تحویل سلاح به دولت مرکزی روی دهد.

به نوشته الاخبار، برخلاف سایر اقلیت‌های سوریه، کُردهای شمال و شرق این کشور تاکنون با کشتارها و نقض‌های سازمان‌یافته‌ای همچون آنچه علیه علوی‌ها، دروزی‌ها یا مسیحیان روی داده، مواجه نشده‌اند. کُردها معتقدند این «امنیت نسبی» ناشی از تصمیم آنان برای حفظ سلاح‌هایشان است و تجربه حوادث اخیر در سواحل و منطقه سویداء، دلیل روشنی برای نپیوستن به ارتش جدید سوریه در اختیارشان قرار داد؛ هرچند پیش‌تر پیشنهاد شده بود نیروهای دموکراتیک سوریه (SDF) به‌عنوان یک یگان مستقل و محدود به شرق فرات در ساختار ارتش ادغام شوند.

از زمان امضای توافق ۱۰ مارس میان «احمد الشرع» رئیس دوره انتقالی سوریه و «مظلوم عبدی» فرمانده کل SDF، مقامات ترکیه بارها تهدیدات خود را علیه کُردها تکرار کرده‌اند. آخرین نمونه آن، اظهارات «هاکان فیدان» وزیر خارجه ترکیه است که اعلام کرد «صبر آنکارا تمام شده» و در صورت پایبند نبودن کُردها به توافق، ترکیه دست روی دست نخواهد گذاشت.

رسانه‌ها و محافل کُردی نیز با انتشار گزارش‌های متعدد بر «مواضع خصمانه» ترکیه تأکید کرده و هشدار می‌دهند آنکارا پس از تجربه مشابه علیه علوی‌ها و دروزی‌ها، این بار کُردها را هدف قرار داده است.

روزنامه کُردی «ینی اوزگور پولیتیکا» نیز سیاست‌های رجب طیب اردوغان در سوریه را مشابه سیاست‌های بنیامین نتانیاهو در تحمیل سلطه با توسل به زور دانست و نوشت: «حمایت جهان غرب و دولت‌های عربی همسو، آنکارا را به تشدید اقداماتش تشویق کرده است.» این روزنامه هدف ترکیه را ایجاد فضای جنگی، استقرار شبه‌نظامیان وابسته به الشرع و «ارتش ملی سوریه» در مجاورت مناطق کُردها، نقض مداوم آتش‌بس و انجام حملات هوایی پراکنده با هدف افزایش فشار بر SDF معرفی کرد.

این روزنامه همچنین یادآور شد که سیاست‌های ترکیه در سوریه بازتابی از خصومت دیرینه اردوغان با کُردهاست و نوشت: «آنکارا حتی نشست‌های باکو میان الشرع و اسرائیل را تسهیل کرد و خود بخشی از این توطئه است.»

«زکی عقل» تحلیلگر مسائل سوریه نیز در گفت‌وگو با این روزنامه تصریح کرد: «اقدامات ترکیه هیچ تناسبی با ادعاهای این کشور درباره «برادری ترکی–کُردی» یا «برادری عربی–کُردی» ندارد و در عمل، فرصتی تاریخی را که می‌توانست به گذار سوریه به نظامی دموکراتیک منجر شود، از میان می‌برد.»

به گفته او، ترکیه در مقابل، حمایت کامل خود را نثار «هیئت تحریرالشام» کرده است؛ گروهی که نسخه‌ای دیگر از القاعده به شمار می‌رود و در پی تحمیل حکومتی دیکتاتوری بر اساس تفسیری فرقه‌ای و سخت‌گیرانه از دین است.

وی تأکید کرد تمامی اقدامات این گروه با حمایت و هدایت آنکارا انجام می‌شود، به گونه‌ای که حتی شورای امنیت ملی ترکیه نیز توصیه به وجود یک دولت مرکزی واحد در دمشق کرده است.

این تحلیلگر در پایان خاطرنشان کرد که تلاش‌ها برای احیای توافق با دمشق با میانجی‌گری «توماس باراک» نماینده ویژه رئیس جمهور آمریکا نیز ناکام ماند، چرا که آنکارا نشست پاریس را با مشکل روبه‌رو کرد و مقامات سوری را واداشت تا توافقی نظامی با ترکیه امضا کنند؛ توافقی که به آنکارا امکان می‌دهد سوریه را به حیاط خلوت فعالیت‌های خود بدل سازد.

به باور زکی عقل، هدف نهایی آنکارا این است که کُردها نیز پس از علوی‌ها و دروزی‌ها تسلیم شوند؛ روندی که نشان می‌دهد سخن از «برادری ترکی–کُردی» فاصله‌ای عمیق با واقعیت دارد و سیاست‌های ترکیه در سوریه چیزی جز ادامه خصومت سنتی علیه کُردها نیست.