جهانشاد زراعت در گفت و گو با خبرنگار کرد پرس در خصوص «کل ووجور» می گوید: شاید به معنای سبک زندگی باشد و در واقع این نمایش حول باوری به اسم «کل ووجور» می چرخد که در منطقه ما به آن باور دارند.

وی گفت: باور در مرور زمان به آیین و آیین به اسطوره تبدیل می شود و ما با این نمایش بازگشتیم به دوران بازی های کودکانه و از آنجا به «عشق» رسیدیم که گمشده همه انسانهاست.

این کارگردان خوزستانی که تحت تاثیر بخشی از نمایش، بغض کرد و چشمانش پر از اشک شد، افزود: آنجایی که ساز چپ زد، دقیقا نمایش به سنت غم رفت که شاید کل بازی همانجا بود.

زراعت از قدمت تاریخ بهبهان گفت و اظهار کرد: زندگی هنری خود را وامدار فرهنگ و تمدن غنی زادگاهش می داند، مانند تاریخی که در همه جای ایران داریم.

وی ادامه داد: هنر تئاتر و نمایش زبانی است که حتی بدون سخن گفتن نیز انسان ها را از پوچی درآورده و در نهایت می تواند به عشق برساند.

کارگردان نمایش «کل ووجور» یادآور شد: این اولین حضور بهبهانی های هنرمند در مریوان است و در طول ۲ روزی که آمده ایم از مهمان نوازی گرم مردم مریوان لذت برده ایم.