به گزارش کردپرس به نقل از «خندان»: اداره خودگردان راپرین در بیانیه‌ای اعلام کرد یکی از خصوصیت‌های رژیم‌های توتالیتر و فاشیست دست زدن به کشتار جمعی است ،رژیم بعث از اولین روزهای کودتای شوم در تاریخ ۸ فوریه  و پس از آن ۱۷ژوییه ۱۹۶۸ به همه‌ی جهانیان ثابت کرد که پیشتازی بدون رقیب در ساختن سلاخ‌خانه هاست. بمباران وحشیانه‌ سحرگاه تاریخ ۱۹۷۴/۴/۲۴ حلقه نمایشی از فجایع دولت بعث بود که در آن یک شهر با تمام زیبایهایش و همه استادان و دانشجویانش و جمعیتش مورد هدف قرار گرفت و صدها قربانی برجای گذاشت.
در این بیانیه آمده است اداره خودگردان راپرین ضمن عرض درود و احترام به ارواح پاک شهیدان بمباران تاریخ ۱۹۷۴/۴/۲۴ و شهدای پاک قیام ۱۹۸۲/۴/۲۴ از همه‌ی کسانیکه حداقل در برآورده شدن مطالبه دیرینه مردم این شهر برای بازگشایی مرز «کله» تقش داشته‌اند سپاس و قدردانی می‌کنیم و از انها می‌خواهیم که برای اجرا شدن دیگر مطالبات این مردم و کامل کردن اقدماتشان در راستای به رسمیت شناختن این مرز و رشد و آبادانی آن ما را یاری کنند.
در تاریخ ۲۴ اوریل ۱۹۷۴ یعنی ۴۹سال قبل رژیم بعث در حمله برنامه‌ریزی شده و با سلاح ممنوعه شهر «قلادزه» را بمباران کرد که بر اثر این حمله ۱۶۳نفر شهید و ۳۵۰نفر زخمی شدند که در میان قربانیان کودکان و پیر و جوان و مردم غیرنظامی دیده می‌شدند.
همزمان در میان این شهیدان اجساد استادان و دانشجویان سلیمانیه به چشم می‌خورند چون در آن زمان به علت ترس از حمله رژیم بعث دانشگاه به «قلادزه » منتقل شده بود.
پس از گذشت ۹سال از این فاجعه در تاریخ ۱۹۸۲/۴/۳۴ مردم «قلادزه» یاد قربانیان این جنایت را گرامی داشتند و در مراسمی این روز را به نام روز «قیام راپرین» نامگذاری کردند. اما نیروهای رژیم بعثت در ان زمان به شرکت کنندگان این مراسم حمله کردند در نتیجه‌ی این حمله دو تن از برگزار کنندگان به نامهای «دایه آمینه» و استاد صنوبر و ۵ تن دیگر از شهروندان این شهر به شهادت رسیدند.
پس از این جنایت رژیم بعث شروع به دستگیری و زندانی کردن حدود ۶۰نفر از شهروندان کرد که دولت بعث تحت فشار معترضین به این اقدام، این ۶۰نفر آزاد شدند و به بخشی از مطالبات معترضین پاسخ داد.