به گزارش کردپرس، دکتر لیام آندرسون، پژوهشگر مسائل کردها، بویژه در مورد عراق در دانشگاه ایالتی رایت در اوهایو، در مقاله ای به طور مفصل به مسئله سیاست آمریکا درباره کردها پرداخته است.

وی در این مقاله تاکید کرده است که سیاست آمریکا در مورد کردهای عراق بویژه پس از اشغال این کشور و سرنگونی رژیم صدام حسین در سال 2003، ثابت بوده و وجه مشترک آن عدم حمایت این کشور از استقلال کردها و ادعاهای آنها در مورد کرکوک بوده است. با این حال، آمریکا همواره از بیان صریح این رویکرد خطاب به رهبران کرد عراق خودداری کرده است.

این پژوهشگر مسائل کردی معتقد است با رهگیری مراودات تاریخی میان کردها و دولت آمریکا به این نتیجه می رسیم که هر وقت آمریکا به کمک کردها نیاز داشته و تا زمان رفع نیاز، از کردها حمایت کرده است. زمانی که حمایت از کردها در خدمت منافع آمریکا نبوده، واشنگتن از حمایت از آنها دست برداشته و این کردها بودند که بازنده این تعامل بودند.

دکتر آندرسون به عدم توازن قدرت بسیار زیاد میان کردها و آمریکا اشاره کرده و گفته است از سوی دیگر، کردها نتوانسته اند جایگزینی برای آمریکا پیدا کنند. به همین دلیل، این نوع تعامل میان کردها و آمریکا ویژگی یک رابطه بیهوده است.

استاد دانشگاه رایت آمریکا، آنچه را که بعضی ها « خنجر زدن آمریکا از پشت» به کردها بویژه در مورد عدم حمایت این کشور از کردها در ماجرای برگزاری رفراندوم در سال 2017 و نیز خروج کردها از کرکوک خوانده اند، یک ویژگی عیان و معمول در حوزه روابط خارجی بویژه در مورد آمریکا در قبال کردها توصیف کرده است.

کد خبرنگار: 40101