ادلب آخرین محدوده در کنترل مخالفان سوریه – به جز کردستان سوریه که در کنترل مدیریت خودگردان شمال و شرق سوریه قرار دارد – به حساب می آید که ارتش سوریه و روسیه به صورت متحد عملیات نظامی گسترده ای را برای بازپس گیری این استان استراتژیک آغاز کرده اند که اگر دخالت های دولت و ارتش ترکیه نبود چه بسا ادلب اکنون به طور کامل به کنترل نیروهای دولت مرکزی سوریه درآمده بود. ولی با دخالت دولت ترکیه و حمایت هایی که از گروه تروریستی تحریر الشام به وجود آورده است این شهر همچنان در کنترل جریان های تحت الحمایه ارتش ترکیه قرار دارد ولی این روند با توجه به مواضع روسیه نمی تواند چشم انداز بلند مدت یا میان مدتی داشته باشد و چنین به نظر می رسد که در کوتاه مدت مخالفان سوری و دولت ترکیه از مواضع خود عقب نشینی خواهند کرد. سوال مهمی که در اینجا مطرح می شود این است آیا بعد از کنترل ادلب توسط ارتش سوریه، دمشق به سمت کردستان سوریه متمایل خواهد شد؟

این سناریو زمانی قوت پیدا می کند که هیچ کدام از مذاکرات صورت گرفته کردها با دولت مرکزی سوریه نتیجه بخش نبوده و دولت مرکزی به هیچ عنوان در پی شناسایی مدیریت خودگردان شمال و شرق سوریه برنیامده است و این مسئله سناریو حمله نظامی ارتش سوریه به کردستان سوریه و مواضع تحت کنترل ارتش دموکراتیک سوریه را تقویت می کند. نباید فراموش کرد که در ماه های گذشته به خصوص بعد از حمله نظامی ارتش ترکیه به شرق فرات تمام پیام ها و فراخوان های مدیریت خودگردان برای حل و فصل مسئله با دولت مرکزی از راه دیالوگ و مذاکره همواره عقیم مانده است و دولت مرکزی سوریه بر ایجاد حاکمیت خود بر تمامی مرزهایش با تکیه بر سیستم مرکزگرایی تأکید می کند. این درحالیست که کردهای سوریه، مدیریت خودگردان را به عنوان یک خط قرمز برای خود تعیین کرده و بر این مسئله تأکید می کند که "امکان ندارد حکومتداری در سوریه به شیوه قبل از سال 2011 بازگردد". با در نظر گرفتن تمامی این ها در صورت ایجاد حاکمیت دولت مرکزی سوریه در ادلب با توجه به موقعیت ژئواستراتژیکی این منطقه بر کردستان سوریه احتمال رویارویی نظامی میان کردهای سوریه با دولت مرکزی بسیار بالا خواهد بود.

یکی از مهمترین مولفه های تعیین کننده در صورت بروز چنین روندی رفتار آمریکا خواهد بود. مهمترین بازدارنده در حمله احتمالی ارتش سوریه به کردستان این کشور و مقابله نظامی با ارتش دموکراتیک سوریه بی شک آمریکا و سیاستی است که می تواند اتخاذ کند. ولی تجربیات گذشته در مواجه با عملیات های نظامی ترکیه در منطقه علیه کردستان سوریه نیز نشان می دهد که آمریکا در مواقع بحرانی هیچ گاه در کنار مدیریت خودگردان نبوده و با شانه خالی کردن از مسئولیت ها در مواقع بحرانی کردها را در برابر تهدیدات نظامی تنها گذاشته است.

از طرف دیگر، آن روی سکه نیز یک تهدید بالقوه برای کردهای سوریه است. بر این مسئله باید تأکید کرد که ترکیه پس از طرح بحران ادلب تا حد زیادی تمرکز خود از شرق فرات و مسئله ایجاد منطقه امن در عمق 30 کیلومتری تا مرزهای عراق را که یک تهدید علیه موجودیت مدیریت خودگردان در کردستان سوریه است به حالت تعلیق درآورده است که اگر بتواند اوضاع ادلب را با توافقات مختلف با روسیه آرام کرده و آتش بس در ادلب حکمفرما کند یک بار دیگر بدون شک به سمت کردستان سوریه متمایل خواهد شد.

در نتیجه بحران ادلب اگرچه در حال حاضر به دور از تاثیر بر تحولات کردستان سوریه سیر می کند ولی به شدت یک فاکتور تعیین کننده برای آینده کردستان سوریه به حساب آمده و یک تهدید بالقوه جدی برای مدیریت خودگردان شمال و شرق سوریه است که در صورت عدم اتخاذ سیاست های درست و دقیق توسط مدیریت خودگردان می تواند هزینه گزافی برای کردهای سوریه داشته باشد.

اختصاصی کردپرس/سرویس سوریه