به گزراش کردپرس، مسعود عبدالخالق رئیس موسسه‌ مطالعاتی - رسانه‌ ای standardkurd در گفتگو با سایت خبری پَیسَر پرس، به نقد عملکرد احزاب اقلیم کردستان در تعامل با دولت مرکزی عراق و به ویژه موضوع تشکیل دولت جدید عراق پرداخته و تاکید می کند که دوران پارتوکراسی و دولت احزاب پایان یافته و چنین سیستمی بسیار قدیمی و نزد ملت نامطلوب است و پافشاری احزاب کردی بر سر بقای چنین نظام حاکمیتی اقدامی بسیار نادرست و ضد مردمی است.

وی اشاره می کند که در چنین شرایطی مصالح ملی به مصالح حزبی تقلیل یافته و از آن مرحله نیز به مصالح شخصی محدود شده اند و چنین وضعیتی زیان های بسیاری را به کردها وارد ساخت.

همچنین تاکید می کند، زمان آن فرا رسیده که احزاب کردستانی، تغییراتی که لازمه قرن 21 است را، بپذیرند و باید در این قرن وزیر و متصدیان مناصب کلیدی دولت و نهادهای رسمی، از افراد عادی (غیرحزبی) بوده و اینکه انتصاب افراد در تمامی مناصب از پایین ترین آن ها تا مناصب عالی دولت بر اساس گرایشات حزبی و عضویت در احزاب باشد، موجب ویرانی اقلیم کردستان شده است.

وی بر این باور است که زمان آن فرارسیده کردها به جای اینکه خواستار تصدی مناصب وزارتی در دولت مرکزی عراق شوند، درخواست سازماندهی و تکمیل نهادهای رسمی دولت فدرال را مطرح سازند، از جمله اجرای تشکیل شورای فدرالی و ماده 140 قانون اساسی و پیوستن عراق به معاهدات بین المللی و سازماندهی و بهبود روابط اربیل و بغداد بر اساس قانون اساسی کشور، اما هیئت های کردستانی که به بغداد اعزام می شوند، چنین درخواست های مهمی را مطرح نکرده و هیچ یک از هیئت های اعزامی به بغداد از گفتگوها و عملکرد هیئت پیشین خود اطلاعی ندارد و دست خالی از بغداد بازمی گردد و به همین دلیل این روند نیز به اصلاحات اساسی دارد.

رئیس موسسه‌ مطالعاتی - رسانه‌ ای standardkurd تاکید می کند که در مقطع کنونی (تشکیل دولت جدید عراق) می بایست کردها به جای درخواست و رایزنی برای تصدی مناصب وزارتی دولت، خواستار حل مشکلات با بغداد می شدند.

وی در ادامه می گوید که منشا اصلی مشکلات کردها این است که ذهنیت و منطق احزاب کردی، ذهنیت بسیار محدود و انحصارطلب قرن بیستم است و چنین شکلی از احزاب کنونی اقلیم کردستان دیگر هیچ مشابهی در دنیا ندارد و آخرین نمونه این فرم از احزاب در کشورهای عربی بودە و هدف انقلاب بهار عربی قرار گرفته و نابود شد و اکنون نیز عراق تنها کشوری است که بقایای این گونه احزاب در آن باقی مانده که در این کشور هم تظاهرات و اعتراضات کسترده ای علیه آن صورت گرفته و مردم خواستار برکناری احزاب حاکم از قدرت هستند.

عبدالخلق اشاره می کند که می توان گفت احزاب عراقی تقریبا این خواسته مردم و شرایط کنونی را درک کردند و می دانند که ادامه فعالیت احزاب در عصر کنونی با روش های قدیمی ممکن نیست، اما ذهنیت احزاب کردستانی هنوز حاضر به پذیرش آن نشده و قبول نمی کند که وزرای مستقل بر سر کار آمده و دولتی ملی تشکیل شود.

وی هشدار داد که در عراق این دیدگاه ایجاد شده که کردها مانع از اجرای اصلاحات در کشور هستند و چنین دیدگاهی را خطرناک دانسته و در عین حال می گوید که این نظر درست است، زیرا احزاب عراقی روند انتقال قدرت را انجام می دهند و رئیس جمهور، نخست وزیر، رئیس مجلس و وزرا تغییر داده می شوند، اما در اقلیم کردستان نه نخست وزیر تغییر داده می شود و نه یک مدیر کل و یا فرماندار و چنین شرایطی ایراد بزرگی برای اقلیم است.