به گزارش کردپرس، برهم صالح، رییس جمهور کُرد عراق در مصاحبه ای با مجله نیویورکر آمریکا نسبت به سیر تحولات در عراق بویژه پس از اقدامات نظامی اخیر آمریکا در این کشور هشدار داد و تاکید کرد باید از تشدید تنش جلوگیری کرد زیرا ثبات شکننده عراق به خطر افتاده است.

وی تاکید کرد که اولویت اصلی عراقیها تعامل با ایران است زیرا این کشور همسایه عراق بوده و 1400 کیلومتر مرز مشترک با کشور عراق دارد.

متن کامل مصاحبه برهم صالح با مجله نیویورکر:

نیویورکر: آیا نسبت به احتمال تشدید تنش میان ایران و آمریکا بعد از ترور (سردار) قاسم سلیمانی نگران هستید؟

برهم صالح: تحولات در مسیر خطرناکی هستند و من عمیقا از این که درگیر دور دیگری از تقابل شویم نگران هستم. ممکن است ثباتی که بعد از جنگ با داعش به سختی به دست آمده از دست برود. این امر پیامدهای بسیار بدی برای عراق و منطقه خواهد داشت. ما باید همه تلاش های ممکن را بکنیم تا از رسیدن به نقطه گسست جلوگیری کنیم. وقتی ما در ماه سپتامبر حرف زدیم تمرکز ما بر روی گشایش اقتصادی، ایجاد شغل و اصلاح دولت بود. سپس در ماه اکتبر تظاهرات کشور را فرا گرفت و تظاهرکنندگان خواستار ایجاد اصلاحات، عدالت و محافظت از حاکمیت عراق شدند. ما اکنون درباره چالش جلوگیری از بروز جنگ و تقابل هستیم. در همین زمینه و پیشامدهای خطرناک موجود، باید حاکمیت عراق و ثبات در این کشور در اولویت منافع عمومی قرار گیرد که عوامل بین المللی و منطقه ای نیز با آن موافق هستند.

نیویورکر: عراق چه درسی از جنگ 8 ساله با ایران گرفته است؟

برهم صالح: جنگ ویرانگر است. قطعا هیچ جنگی برنده ندارد. هزینه های انسانی جنگ برای عراق بسیار زیاد بود. مظمئنا برای ایران هم همین طور. اما باید از این مسئله عبرت گرفت که وقتی نمی دانی چگونه جنگی را پایان دهی هیچ وقت آن را شروع نکن. و یک درس دیگر برای عراق این است که: هیچ وقت به دروازه ای برای دیگران تبدیل نشو. همچنین عراق نباید در جنگی شرکت کند که به خاطر دیگران منابع و سرمایه انسانی این کشور فدا شود.

نیویورکر: چه درس های خاصی از جنگ با عراق گرفتید؟ اگر امروز به آن نگاه کنید و بحران کنونی در خلیج فارس را هم در نظر داشته باشید عبرت در چه خواهد بود؟

برهم صالح: تنها چیزی که خاورمیانه به آن نیاز ندارد یک جنگ وحشتناک است بویژه این که باید به آخرین جنگ در این منطقه که جنگ با داعش است پایان داده شود. شاید تصمیم گیری درباره شروع یک جنگ جدید آسان باشد اما این منطقه نمی تواند وارد آن شود چرا که تاب و توان تحمل آن را ندارد. در جنگ خیلی چیزها از دست می رود.

نیویورکر: شما به خوبی به جزئیات جنگ هشت ساله واقف هستید و می دانید که ایران چگونه می جنگد. آنها به آسانی پا پس نمی کشند.

برهم صالح: خاورمیانه خشونت های زیادی دیده است و سال های خیلی زیادی است که به داشتن ثبات و صلح شناخته نمی شود. آغاز جنگ میان عراق و ایران پایان نظم منطقه ای در خاورمیانه بود. عراق در طول 40 سال گذشته در راس تقابلات خاورمیانه بوده است. همه نایبی برای ادامه این جنگ در داخل خاک عراق دارند و از منابع و جان عراقیها در این جنگ استفاده می کنند. من نمی خواهم ببینم که کشورم دوباره گرفتار تقابل دیگری شود و جنگ دیگری ثباتی را که به سختی به دست آمده تحت تاثیر قرار دهد. موفقیت در عراق دست یافتنی است اما بسیار شکننده است. من از آن بیم دارم که عراق نتواند سالم از یک جنگ دیگر در خاورمیانه بیرون بیاید.

نیویورکر: چرا عراق نمی تواند جنگ را تاب بیاورد؟

برهم صالح: عراق از تقابل دیگری و آن هم پس از ثباتی که بعد از سالها تقابل و بویژه در جنگ اخیر با داعش به دست آمده به شدت آسیب می بیند. خدا به ما رحم کند، اگر مواظب نباشیم ممکن است فراتر از گسست ضربه بخوریم و همسایگان و جامعه بین الملل هم دچار این آسیب خواهند شد.

ببینید جنگ بیهوده ای در یمن در جریان است که مصیب های چند بعدی انسانی در پی داشته است. هنوز یک جنگ تقابل ناتمام در سوریه وجود دارد. نظم باثباتی در عراق وجود دارد اما هنوز شکننده است. و همچنین می بینید که امنیت خلیج فارس زیر سوال است. بازمانده های داعش هنوز هستند و نباید دست کم گرفته شوند. مسئله بزرگتر بازداشتی های داعشی و خانواده های آنها هم وجود دارد و هنوز هم در مورد مشکلات عدیده امنیتی، اخلاقی و قانونی وجود دارد. در ادلب سوریه هم حضور النصره، هراس الدین و خیلی گروه های افراطی را مشاهده می کنیم.

بدون شک پیروزی فیزیکی بر داعش چشم گیر بود. اما همچنان باید تروریسم را شکست داد و از بین برد. هنوز در سطح خاورمیانه تعداد زیادی گروه های افراطی و تروریستی پرسه می زنند و همچنین باید به آخرین جنگ هم پایان داد، آیا عاقلانه است که درباره شروع جنگی دیگری صحبت کنیم؟ باید مواظب باشیم. آرامش را حفظ کنیم و ضمن خوددار بودن به میز مذاکره باز گردیم تا درباره همه چیز با هم گفتگو کنیم.

نیویورکر: تاثیرات اقتصادی این تقابل چه خواهد بود؟

برهم صالح: ما روی فراهم کردن سرمایه برای زیرساخت ها تمرکز کرده ایم و به دنبال جذب مستقیم سرمایه خارجی هستیم. اگر وضعیت در حال تقابل باشد من تصور نمی کنم سرمایه گذاری خارجی در خاورمیانه صورت بگیرد.

ما لشکری از جوانان بیکار داریم و باید اقتصاد خود را توسعه بدهیم و برای جوانان فرصت های شغلی ایجاد کنیم. اگر این مسئله برای ایالات متحده که رهبران آنها درباره لزوم ایجاد شغل فریاد می زنند صدق می کند، قطعا برای خاورمیانه – که جوانان آن طعمه ای برای افراط گرایان و در نتیجه ایجاد بی ثباتی برای جامعه ما وجامعه بین المللی است- بیشتر صدق می کند. باید ما با این چالش برخورد کنیم.

بگذارید یک مسئله را به شما نشان دهم. من فکر می کنم که خاورمیانه آخرین منطقه در جهان باشد که از هم پاشیده است. اروپا در اوایل قرن 20 از هم گسسته بود. دو جنگ جهانی در آنجا درگرفت آما آنها اوضاع را درست کردند. در دهه های شصت و هفتاد شرق اسیا مهم ترین منطقه مورد منازعه در جهان بود. اوضاع در آنجا هم درست شد. یا به کره، ویتنام یا هر جای دیگری هم نگاه کنید وضع همین بوده است. در دهه 1980 منازعه در آمریکای لاتین و آمریکای مرکزی وجود داشت. آن هم به نوعی حل شد. در دهه 1990 همین وضع برای شوروی و آفریقای جنوبی پیش آمد. اما به خاورمیانه نگاه کنید در طول قرن 20 و اکنون در قرن 21 همچنان منبع بی ثباتی در جهان است.

این منطقه به حل منازع نیازمند است اما راه حل باید از طرف خود کشورهای این منطقه باشد. به نظر من تنها راه برای رد شدن از این پویایی ها و اتفاقات بیهوده همگرایی اقتصادی و ایجاد وابستگی متقابل میان کشورهای این منطقه است. اما به جنگ میان عراق و ایران که مورد اشاره شماست باز گردیم. دستاورد ما از جنگ ایران و عراق چه بوده است؟ ایا برای ما امنیت آورد؟ ایا ثبات برای ما ایجاد کرد؟ خیر، تعداد زیادی از مردم کشته شدند تعدادی هم مجروح شدند. منابع زیادی هدر رفت. قطعا نمی توان تقابل را با جنگ حل کرد.

درسی که باید گرفت این است که باید جنگ آخرین گزینه ممکن باشد. حداقل در بطن این بخش از جهان ثابت شده است که جنگ راه حل نیست.

نیویورکر: خوب، از ایرانیها چه چیزی را یاد گرفتید؟

برهم صالح: من به شما می گویم که ایران یک بازیگر ژئوپلتیک عمده است. ایران حاصل تمدن هزاران ساله است. اگر من به عقب باز گردم می گویم: « جنگ عراق و ایران آغاز فروپاشی نظم منطقه ای بود.»

عراق قلب این منطقه است. از نظر من ثبات عراق نفع مشترک همه همسایگان آن است. آنها نباید اجازه دهند زمینه بی ثبات شدن دوباره عراق فراهم شود. آنها نباید اجازه دهند موج دیگر تروریستی در منطقه راه بیفتد. به جای آن، باید روی این مسئله تمرکز کنیم که چه چیزی اهمیت حیاتی برای جوامع مان دارد: ایجاد فرصت های شغلی برای فرزندانمان، ایجاد سیستم آموزشی و پیشرفت به سمت جلو اهمیت دارد. باز هم می گویم این منطقه آخرین منطقه از جهان است که در حالت گسست قرار دارد. این منطقه تاب و توان تحمل آنرا ندارد.

نیویورکر: اکنون جنگ چگونه به نظر می آید؟ ایا این جنگ احتمالی متفاوت از جنگ میان ایران و عراق خواهد بود؟

برهم صالح: من فکر می کنم که این جنگ بسیار متفاوت خواهد بود. حد و حدود آن نیز متفاوت خواهد بود. پیامدهای منطقه ای آن نیز متفاوت خواهد بود. ایران همسایه من است. ما 1400 کیلومتر مرز مشترک با ایران داریم. ما نمی توانیم ایران را نادیده بگیریم. باید به شما یادآوری کنم امنیت عراق برای امنیت همسایه ها اهمیت حیاتی دارد. نباید این طور فکر کرد که می توان تقابل ایجاد کرده و ثبات عراق را تحت تاثیر قرار داد و بعد می توان از عواقب آن ایمن بود. اگر به به ثبات عراق احترام نگذارید و از آن محافظت نکنید این نظم منطقه ای پایدار نخواهد بود.

به ژئوپلتیک عراق نگاه کنید. اینجا جایی است که عرب، پارس و آناتولیا با هم در تقابل بودند. از زمان اسکندر، زمانی که انگلیس در قرن 20 به عراق آمد و آمریکا در قرن 21 وارد آن شد، این کشور جایی بوده که نظم منطقه ای در آن تعریف شده است. عراق- مزوپوتامیا از نظر ژئوپلتیک مهم هستند. ما باید برای ایجاد هر گونه نظم منطقه ای ثبات اینجا را حفظ کنیم. اما جنگ راهش نیست. صدام حسین آن را امتحان کرد اما شکست مفتضحانه ای خورد و ما هزینه سنگین ان را پرداختیم. همسایه ما هزینه زیادی برای آن پرداخت. ایرانیها هزینه زیادی برای آن پرداخت کردند.

نیویورکر: اگر ایران مسئول حملات به عربستان در ماه سپتامبر بود چه می شد؟

برهم صالح: موضع ایرانیها برای همه روشن بوده است: اگر به من اجازه فروش نفت و به دست آوردن منابع مورد نیازم را ندهید نمی توانم بگذارم دیگران به آن دست پیدا کنند. تحریم ابزار مناسبی نیست. من از پیامدهای آن برای ایرانیها به عنوان یک همسایه نگران هستم. آنها همسایه من هستند من باید نگران رفاه آنها باشم.

در نهایت لازم است همه بازیگران کلیدی دور میز جمع شوند و با هم بحث کنند.من با تهدید و تهاجم موافق نیستم. اقدام نظامی از طرف هر کسی که باشد با آن رضایت خاطر ندارم. باز هم می گویم، ما تقابلات و دخالت های نظامی زیادی را دیده ایم که جز ویرانی چیزی برای همسایه ما نداشته است.

برخی آمریکایی ها این طور گمان می کنند که وقتی ایران چیزی به ما می گوید، عراق جواب می دهد بله قربان. این طور نیست. والله این طور نیست. این مسئله یک کمی پیچیده است. آمریکاییها باید از سابقه حضورشان در عراق وقتی می گفتند این کار را بکنید و آن کار را نکنید درس گرفته باشند. ایا آنها این کار را کردند. نه. ایا این منصفانه است؟ مردم خودشان عقل دارند و این واقعیت هایی است که باید به آن توجه کنید.

می توان این طور گفت که ایالات متحده متحد ماست و ایران همسایه ما.

نیویورکر:آیا این نظر شماست؟

برهم صالح: بله همین است.

کد خبرنگار: 40101