هرچند به اذعان همه کارشناسان و قشر فرهیخته و دلسوزجامعه قیمت هزار تومان برای هر لیتر بنزین در داخل کشور یک جفای بزرگ درحق اقتصاد ایران بود ولی شیوه تصمیم و نحوه و زمان اعلام آن مناسب نبود. در حالی که می توانست در یک فرایند چند ماهه این تغییر با آماده سازی بسترهای پذیرش آن درسطح جامعه با هزینه های کمتری صورت بگیرد. این درحالی بود که متولی حامل های انرژی در کشور- وزیر نفت با تجربه! - تنها چند روز قبل ازاجرای طرح در حاشیه جلسه هیات دولت به صراحت اعلام داشت هیچگونه افزایش قیمتی در دستور کار دولت درخصوص حامل های انرژی خصوصا بنزین نخواهیم داشت در حالی که یقینا این افزایش قیمت از مدتها قبل در دستور کاردولت بوده و قطعا نه تنها ایشان بلکه همه اعضای هیات دولت اطلاع داشته اند ولی با چه انگیزه ای درجامعه طرح موضوع نکرده اند معلوم نیست!

در این زمینه کمی بادقت بنگریم می بینیم که چند وقتی است رئیس جمهورمحترم با لحن دیگری با مردم و رسانه ها سخن می گوید آخرین اظهار نظرشان در یزد بود که با واکنش هایی همراه بود. در منظر بعضی ها تصمیم افزایش قیمت بنزین و اعلام ناگهانی آن در کنار لحن متفاوت ایشان ارزیابی می گردد. ضمن اذعان به ارزانی حامل های انرژی خصوصا بنزین به نسبت سایر کالاها درکشور، تاثیر روانی مستقیم آن را درمعیشت و زندگی مردم نمی توان نادیده گرفت. اما چند سوال مردم از این تصمیم دولتی وجود دارد که جای طرح دارد.

مردم می پرسند درشرایطی که برخی کشورهای منطقه خاورمیانه که عموما با ایران دارای اشتراکاتی می باشند و در حال حاضر با التهاباتی مواجه هستند چه جای این تصمیم خلق الساعه بود که بهانه هایی به دست دشمنان کمین کرده خارجی داده شود؟ آیا شایسته نبود پس ازفروکش کردن این التهابات مقطعی این افزایش قیمت صورت می گرفت؟

مردم می پرسند حال که هدف دولت ازاین اقدام ایجاد تعادل در معیشت مردم است آیا از این افزایش قیمت تغییری هم در وضعیت قشر مرفه جامعه صورت خواهد گرفت؟ کافی است پایان هرهفته کاری، خروجی شهرهای بزرگی مانند تهران را رصد کنید تا جواب آن را بگیرید، آنگاه خواهید دید که چه کسانی بیشتر و شاداب تر به سفرهای خود ادامه می دهند؟ مدیران و کارگزاران ارشد دولتی که امورات خود را با خودروهای دولتی سپری می کنند آیا خبری ازوضعیت مسافرکش بی بضاعتی که تنها منبع درآمدش خوروی فرسوده ای است که با هزارمکافات آنرا سرپانگه داشته است دارند؟

مردم می گویند شش سال از عمر دولت تدبیرگذشت هنوز بسیاری از معیارها و مبداء شاخص های دولت، مقایسه آن با وضعیت سال 92 می باشد، کسی نیست بگوید این حرف ها برای توده مردم خریداری ندارد خواهشا حرف دیگری بزنید. هرچند که درشرایط فعلی مجلس به خاطر ریزش آراء به این مقوله ها ورود نمی کند اما مردم می گویند حداقل به منظوربررسی ابعاد اجرای این طرح ازکمیسیون های مختلف مجلس دراین باره کمک می گرفتید. برخی دولتمردان که خود را فردی مشرف به همه امور می دانند باید تبعات این جهش قیمت و نحوه اعلام آن را پیش بینی یا بررسی می کردند با توجه به این همه مراکز مطالعاتی که دراختیار دارید آیا نمی توانستید آنها را فعال نموده تا با کمترین هزینه این اقدام صورت بگیرد؟ البته مردم جواب می دهند مدیرانی که غرق در اشرافیگری بوده، این افزایش قیمت را اصلا احساس نمی کنند که هیچ بلکه موجب مسرت بعضی ازآنان درافزایش سرمایه هایشان هم خواهد شد!

مردم به خوبی از قیمت بنزین در کشورهای همسایه و برخی کشورهای اروپایی مطلعند لطفا برخی مسئولین در توجیه اانگیزه های اجرای این طرح قیاس این چنینی ارائه ندهند. اگر قیمت بنزین آن کشورها را ارائه می کنید اشاره ای هم به درآمدهای آنان داشته باشید. دولتی که نتوانسته درعرض شش سال تغییری در زیرساخت های تولید و معاش مردم ایجاد کند چگونه می تواند مدعای افزایش سطح درآمد مردم باشد؟ مردم می پرسند چرا آمار تورم جامعه را با سال قبل مقایسه می کنید چرا با اوایل دولت دوازدهم و یازدهم مقایسه نمی کنید؟ معلوم است که قیمت دلار در یکسال گذسته رشد زیادی نداشته است اما وقتی که دولت را تحویل گرفتید قیمت دلار چند بود؟ بعضی مردم ازگران شدن قیمت سوخت نگران نیستند بلکه از ناصداقتی مسئولین با مردم ناراحتند مردم می گویند آیا بهتر نبود اندکی زمینه سازی می شد بعد طی یک پروسه چند ماهه آن را عملی می کردید که مردم و نخبگان و فعالین اقتصادی دیگاه های خود را اعمال کنند؟ در آن صورت اگرهم اعتراضی بود قطعا با این هزینه ها نبود. مردم ازتصمیم ناگهانی درمورد تاثیرگذارترین کالای مورد نیازخود ناراحتند و معتقدند تصمیم گیران با زندگی فقر وفلاکت مردم فرسنگ ها فاصله دارند ومیگویند کارشناسی آن توسط وزرائی پیر و مدیرانی ناکارآمد و مرفه بوده که با روح حاکم برجامعه فعلی هیچ رابطه ای ندارند. مردم میگویند با توجه به اینکه خدایگان اقتصاد کشور دراختیاررئیس جمهور بوده اندعلت تعلل درافزایش قیمت بنزین همپای افزایش دیگر قیمتها درطول چند سال گذشته چیست؟ مردم جواب میدهند یا علت سیاسی وسرگرم کردن مردم را داشته ویا روح اشرافیگری دولتیان و مدیران مجالی برای پرداختن به این امور را نداده است ویا اینکه لایه های تندرواصلاحات هدفمندانه این اقدام را به دولت تحمیل کردند.مردم میگویند وشاید هم مشغله ها و خوش خیالیهای برجامی همه را تحت شعاع قرار داده است.مردم میگویندمدیریت کلان جامعه مستلزم هوش و حکمت و ذکاوت میباشد با سخنان نیش دارنمیتوان جامعه را به اقناع رساند.مردم میپرسند با وجودکهنه کاران سیاسی در درون دولت که آسمان بخت نسلهای بعد را هم پیش بینی میکنند چگونه نتوانستندبه اندازه یک راننده تاکسی کف خیابان عاقبت افزایش قیمت بنزین در چنین شرایطی را پیش بینی نمایند؟ بعضا دولتیان میگویند دولت متولی معیشت و اقتصاد کشوراست ودراین زمینه تقسیم وظایف گردیده ودرصورت بروز ناامنی دستگاههای دیگرمتولی آن میباشند این حرف بزعم بعضیها پذیرفته شده است چون کسانی که تعلق ذاتی به امورات مردم ندارندمعتقدند، دیگران کاشتند ماخوردیم وما همچنان میخوریم تا بازهم دیگران بکارند!

التهابات اجتماعی حاصل از این افزایش قیمت بنزین به هرترتیب و هرهزینه ای بود فروکش کرد درحالیکه دولت متولی این امور میباشد. جالب است دولت و دولتیان هدفمندانه ساکت ترینها در برابر این نا آرامیهای اخیربودند. سوال اصلی اینجاست که آیا نمیشد این فنرسیاسی را مدیریت شده وبمرورزمان آزاد کرد تا با کمترین آسیب قیمتها را افزایش داد؟ آیا نمیشد یکبارهم که شده تدبیرواقعی را بکارمیگرفتید تا با کمترین هزینه حداقل به اهداف سیاسی خود میرسیدید؟ آیا ارزش این را داشت همه ارکان نظام و مردم را برای یک تصمیمی که میتوانست سالها پیش گرفته شود، درگیرکرده و آنانرا هزینه نمودید؟ هرچند اراده مردم با پشتیبانیهای اعتقادی آنان نسبتا آرامش را به جامعه بازگردانند اما با چه هزینه ای؟