به گزارش خبرنگار کردپرس، دکتر بهمن محمدی در این باره افزود: اولین اهدا عضو در سال ١٤٠٠ به نام مرحوم شادروان "محمد پورحیدر" ۴۴ساله و اهل ارومیه رقم خورد .

او ادامه داد: این فرد در اثر خونریزی مغزی دچار مرگ مغزی شده بود و با رضایت خانواده ایثارگر و نوع دوستش به اهدای اعضا، به یک بیمار بدحال در لیست انتظار وزارت بهداشت و درمان در تبریز، زندگی و حیات دوباره بخشید.

اعضای قابل اهدا : قلب ، ریه ها ، کبد ، روده ها ، لوزالمعده و کلیه ها است. علاوه بر این اعضا، برخی از بافتهای بدن نیز قابل هستند. با اهدای قرنیه می توان بینایی را به فردی که دچار صدمه شدید به چشم شده باز گرداند. تاندون و غضروف باعث باز سازی اعضای آسیب دیده مربوطه می شوند. پیوند استخوان می تواند مانع قطع عضو در سرطان استخوان شود. دریچه قلب برای کودکان با بیماری مادرزادی دریچه ای و بزرگسالان با دریچه آسیب دیده به کار می رود.

پیوند پوست نجات بخش بیماران با سوختگی شدید می باشد. پیوند مغز استخوان تنها درمان ممکن در بعضی از سرطان های خون می باشد. برخلاف عضو، بافت می تواند تا ٢٤ و یا حتی ٤٨ ساعت بعد از مرگ فرد اهدای شود و حتی می توان آن را برای مدتهای طولانی ذخیره کرد.

هر فرد مرگ مغزی می تواند با اهدای ارگانهای حیاتی خود جان 1 تا ٨ نفر را از مرگ حتمی نجات داده و با اهدای بافت و نسوج خود ١ تا ٥٣ نفر را از معلولیت رهایی بخشد.